W żywieniu świń mogą być stosowane wśród pasz rzepakowych: poekstrakcyjna śruta rzepakowa (PŚR), makuchy rzepakowe. Wprowadzenie nowych odmian rzepaku charakteryzujących się niższą zawartością glukozynolanów oraz kwasu fitynowego pozwoliło zwiększyć udział pasz rzepakowych w żywieniu świń.

Ilość białka ogólnego jest znacznie wyższa w poekstrakcyjnej śrucie sojowej (44-48 proc. b.og.) niż w śrucie rzepakowej (33-36 proc. b. og.) i makuchach rzepakowych o niskiej zawartości tłuszczu (34-35 proc. b.og.) oraz makuchach rzepakowych o wysokiej zawartości tłuszczu (28-29 proc. b.og.).

W porównaniu do poekstrakcyjnej śruty sojowej (PŚS) białko pochodzące z PŚR zawiera więcej metioniny, cystyny, treoniny i waliny natomiast mniej lizyny. Z uwagi na mniejszą zawartość lizyny w białku oraz gorszą strawność lizyny mieszanki z udziałem PŚR wymagają dodawania tego aminokwasu w formie syntetycznej.

Zarówno poekstrakcyjna śruta rzepakowa oraz makuch rzepakowy mogą być powszechnie stosowane w żywieniu tuczników. Obecnie średni poziom glukozynolanów w śrucie rzepakowej wynosi około 8-9 mmol/kg natomiast w makuchach rzepakowych około 14-15 mmol/kg.
Podane wartości pokazują, że nawet wprowadzenie 15 proc. udziału śruty rzepakowej do mieszanki dla tuczników nie musi powodować przekroczenia wartości 1,5 mmol/kg mieszanki, a taka zawartość glukozynolanów jest przyjęta jako powodująca istotne pogorszenie cech tucznych.

Przy układaniu mieszanek paszowych ze znaczącym udziałem śruty rzepakowej należy zwrócić uwagę na właściwy poziom włókna, energii, lizyny a także jodu w 1 kg. Według norm żywienia świń w 1 kg mieszanki dla tuczników zalecany jest poziom jodu 0,2-0,5 mg/kg. W polskich zaleceniach żywieniowych, czyli „Nowoczesnym poradniku żywienia świń" z 2009 r. proponowana zawartość tego pierwiastka w pełnoporcjowych mieszankach paszowych jest już nieco wyższa ale nie przekracza 0,8 mg/kg paszy. A warto pamiętać, że glukozynolany zawarte w paszach rzepakowych zaburzają gospodarkę jodem, co ma niekorzystny wpływ na metabolizm tarczycy. Z tych powodów coraz częściej w opracowaniach naukowych pojawia się stwierdzenie, że w paszach dla tuczników poziom jodu powinien być zwiększony do 1-1,5 mg/kg.

Podobał się artykuł? Podziel się!