Wśród czynników zakaźnych przyczyniających się do rozwoju zespołu PRDC często znajdziemy: wirus zespołu rozrodczo-oddechowego świń (PRRS), powszechnie występujący w populacji świń cirkowirus świń typu 2 (PCV2), wirus grypy świń (SIV), który jest jedną z przyczyn ostrej choroby układu oddechowego świń.

Jeżeli chodzi o czynniki bakteryjne występujące w zakażeniach mieszanych układu oddechowego, to tutaj mamy do czynienia z: Mycoplasma hyopnemoniae, Actinobacillus pleuropneumoniae (APP). Dodatkowo takie patogenny bakteryjne jak Actinobacillus suis i Bordatella bronchiseptica, mogą powodować pierwotny proces chorobowy układu oddechowego, w sytuacji, gdy stado ma niski poziom odporności.

Straty ponoszone przy występowaniu PRDC w stadzie są złożone. Wynikają m.in. ze zwiększonego stopnia upadków zwierząt, niskiej efektywności wykorzystania paszy, spadku spożycia paszy skutkującym wydłużeniem tuczu. Do tego dochodzą wydatki na leki, szczepionki i koszty dodatkowej pracy związanej z ich stosowaniem.

Warto wiedzieć, że oprócz leczenia i szczepień, możemy sami prowadzić profilaktykę związaną z zarządzaniem stadem, która ograniczy ryzyko rozwoju PRDC.

Nasze codzienne działania mogą korzystnie wpływać na sprawność immunologiczną naszych zwierząt, a także zmniejszać koncentrację patogenów co zmniejszy ich rozprzestrzenianie się w naszym gospodarstwie pomiędzy różnymi sekcjami technologicznymi.

Wśród czynników związanych z szerzeniem się zakażeń na poziomie stada lub poszczególnych zwierząt wymienia się duże zagęszczenie świń w populacji w danym regionie, niski poziom bioasekuracji, zbyt dużą liczebność stada w odniesieniu do pojemności budynków inwentarskich, nieodpowiednią wentylację oraz nieprzestrzeganie zasady całe pomieszczenie pełne - całe pomieszczenie puste.

Strategię kontroli PRDC bazujące na zarządzaniu stadem działają na trzech poziomach.

Pierwszy, to zmniejszenie osobniczej podatności zwierzęcia na chorobę, poprzez zabezpieczenie optymalnego zabezpieczenia przez przeciwciała matczyne oraz nabycie pełnej wrodzonej i nabytej odporności prosiąt w momencie naturalnego zakażenia. Osiągniemy to poprzez zapewnienie dostatecznej ilości mleka przed odsadzeniem i właściwą ilość makro- i mikroskładników odżywczych w dawce pokarmowej, ograniczając przez to stres przed i po odsadzeniu. Nie zapominając jednocześnie o zapewnieniu komfortu cieplnego, optymalnej obsady i konkurencji w kojcach prosiąt w okresie odsadzeniowym.