Po raz pierwszy PRRS jako nową, szybko rozprzestrzeniającą się chorobę świń, przebiegającą z zaburzeniami ze strony układu oddechowego i rozrodczego, rozpoznano i opisano w USA stosunkowo niedawno, w 1987. Niedługo po tym, w 1989 r., podobne objawy chorobowe zaobserwowano w Azji, a rok później w Europie.

Obecnie PRRS występuje niemal we wszystkich krajach charakteryzujących się intensywną produkcją trzody chlewnej. W niektórych krajach zachodnioeuropejskich (Belgia, Holandia) wykryto zakażenie ponad 90 proc. ferm. Są również kraje wolne od PRRS (Szwecja, Finlandia, Norwegia i Szwajcaria).

W Polsce pierwszy przypadek choroby opisano niemal 20 lat temu. Obecność świń posiadających we krwi przeciwciała dla PRRSV wykryto w około 60 proc. chlewni średnio- i wielkotowarowych. Jest nim zainfekowana znaczna liczba chlewni zarodowych.

Wśród metod zwalczania PRRS należy zwrócić uwagę zarówno na organizację produkcji, jak i szczepienia – wyjaśnia prof. Iwona Markowska-Daniel.

Profilaktyka ogólna w stadach wolnych od PRRS polega przede wszystkim na ochronie przed wprowadzeniem świń zainfekowanych PRRSV. Zwierzęta zarodowe muszą pochodzić wyłącznie ze stad wolnych od tej choroby, w których prowadzone są regularne badania monitoringowe.

Mimo tego świnie włączane do stada winny być zbadane serologicznie w kierunku obecności przeciwciał dla PRRSV – dodaje profesor.
Ważnym elementem postępowania jest stabilizacja immunologiczna stada podstawowego, zmierzająca do ochrony prosiąt ssących przed zakażeniem. – Główną przyczyną utrzymywania się aktywnej infekcji w stadzie jest wprowadzanie do stada podstawowego wrażliwych loszek remontowych, które powinny zostać odpowiednio przygotowane, zanim zostaną włączone do grupy wieloródek. Przygotowanie może polegać na szczepieniu lub efektywnej aklimatyzacji (co jest sposobem najlepszym i najtańszym) – wyjaśnia prof. Markowska – Daniel. W tym celu loszki i knurki włączane do stada muszą co najmniej 6 tygodni przed włączeniem do stada zakazić się homologicznym dla danej fermy szczepem PRRSV, najczęściej siewcami wirusa są warchlaki między 7 a 9 tygodniem życia. – Warto dodać, że zakażone w trakcie aklimatyzacji świnie powinny być po 4 tygodniach dodatkowo zaszczepione szczepionką inaktywowaną, tak by w momencie włączania ich do stada miały jak najwyższy poziom odporności – podkreśla Markowska-Daniel