Decyzja wykonawcza Komisji UE 2015/558 z dn. 1 kwietnia 2015 r. zmieniająca decyzję wykonawczą 2014/709/UE w sprawie środków kontroli w zakresie zdrowia zwierząt w odniesieniu do afrykańskiego pomoru świń, w niektórych państwach członkowskich ma zapobiegać niepotrzebnym zakłóceniom w handlu wewnątrz Unii oraz unikać nieuzasadnionych barier handlowych ze strony państw trzecich. Zmiany obszarów w poszczególnych krajach dotyczą Polski, Litwy, Łotwy, Estonii. Bez zmian pozostają wszystkie regiony Sardynii we Włoszech.

W przypadku Polski, do części III zostały przeniesione z części II następujące obszary:
- w powiecie sokólskim, gminy: Krynki, Kuźnica, Sokółka i Szudziałowo,
- w powiecie białostockim, gminy: Gródek i Michałowo.

Zmiany zostały podyktowane m.in. wystąpieniem ogniska ASF u świń domowych w Polsce (styczeń-luty 2015r.). Komisja przytacza też w dokumencie kilka przypadków u dzików w Polsce i na Litwie, które wystąpiły na obszarze objętym ograniczeniami, wymienionymi w części II załącznika.

Część II załącznika i przyporządkowanie do niej określonego terenu, opisuje obszar pod względem ryzyka szerzenia się ASF i ogólnej sytuacji epidemiologicznej, dotyczącej tylko populacji zdziczałych świń, czyli wszystkich świń, które nie są utrzymywane w gospodarstwach - w tym dzików.

Pozostałe obszary I, III i IV opisują różne poziomy ryzyka, które regulują odpowiednie ograniczenia weterynaryjne dotyczące przemieszczania żywych świń i produktów pochodzenia zwierzęcego ze świń.

Decyzja KE 2014/709/UE opisuje następująco pozostałe części. Część I oznacza, że ryzyko wynika z pewnej bliskości zakażenia w populacji zdziczałych świń, część II - jw., część III - choroba dotyczy gospodarstw trzody chlewnej i populacji zdziczałych świń, część IV - sytuacja epidemiologiczna jest ustabilizowana, a choroba stała się endemiczna, dotyczy Sardynii.

Dotychczas, na terenie Polski, żaden obszar nie był objęty oznaczeniem części III. Takie obszary miała wcześniej opisane Litwa i Łotwa. Warto zwrócić uwagę, że najbardziej rygorystyczne ograniczenia weterynaryjne dotyczą właśnie obszarów z części III i oczywiście IV, gdzie choroba występuje endemicznie.

Gospodarstwa trzody chlewnej z części III są objęte zakazem przemieszczania świń, nasienia, komórek jajowych, zarodków, świeżego mięsa wieprzowego, wszelkich produktów mięsnych zawierających wieprzowinę i produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego ze świń. Sytuacja na obszarach części III jest opisywana jako dynamiczna, a jej rozwój jest niepewny. Położenie gospodarstwa trzody chlewnej w części III, praktycznie uniemożliwia jego funkcjonowanie.

Jedyne odstępstwo w części III dotyczy wysyłki (poza obszar cz. III) produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego ze świń, w tym nieprzetworzonych martwych zwierząt z gospodarstw lub tusz z rzeźni do zakładu przetwórczego, spalarni lub współspalarni - zainteresowane państwa członkowskie mogą zezwolić na wysyłanie takich produktów.

Odstępstwo pozwala na bezpieczne usuwanie produktów ubocznych w sposób odpowiedni do stwarzanego ryzyka.