Na produkcji mięsa wieprzowego zarabiają dzisiaj te kraje, w których jest ona bardzo dobrze zorganizowana i wysokowydajna. Przykładem jest Dania, z której w roku 1992 do Polski wyeksportowano 2733 ton wieprzowiny, natomiast w roku 2012 eksport do Polski wyniósł 210552 ton, czyli był aż 77-krotnie większy. W eksporcie z Danii do Polski najwyższą pozycję stanowią dzisiaj wyręby, za które w roku 2012 zapłacono 1,05 mld złotych. Wartość eksportu żywych świń do Polski (głównie prosiąt) w przeliczeniu na złotówki wyniosła w roku ubiegłym 579 mln.

W porównaniu do roku 2001 pogłowie trzody chlewnej w krajach UE zmniejszyło się w 2012 roku o 9,2 proc. (rys. 1), natomiast w analogicznym okresie w Polsce redukcja pogłowia trzody chlewnej była znacznie większa i wynosiła 36,4 proc. Przewiduje się, że w porównaniu do roku 2012 w krajach UE liczba ubitych świń w roku 2013 będzie mniejsza o 1,9 proc., w tym w Polsce zmniejszy się o 3,8 proc. Pod tym względem zajmujemy 5 pozycję wśród 28 krajów EU. Jest to niestety kolejny rok coraz mniejszej produkcji mięsa wieprzowego w Polsce. W prognozach na rok 2014 zakłada się, że w krajach UE łączna produkcja mięsa wszystkich gatunków będzie wynosić około 43,5 mln ton, w tym mięsa wieprzowego około 22,5 mln ton (51,7 proc.).

Opracowany w 2013 roku program "Strategia odbudowy i rozwoju produkcji trzody chlewnej w Polsce do roku 2030" przedstawia analizę sytuacji w kraju oraz wskazuje na konieczne zmiany w celu poprawy funkcjonowania sektora produkcji wieprzowiny. W opracowaniu tym przedstawione zostały także różne możliwe warianty opłacalności produkcji w zależności od sposobów organizacji produkcji, bazy paszowej oraz skali produkcji. Szczegółowe wyliczenia dla poszczególnych wariantów zostały zestawione w tabeli 1. Kalkulacje oparto na wskaźniku, jakim jest dochodowość produkcji trzody chlewnej. W opracowaniu wyliczony został także parytet dochodu, który jest równy średniemu krajowemu wynagrodzeniu netto.