Pasza stanowi najważniejszą kategorię kosztów w chowie trzody chlewnej. Według różnych kalkulacji nakłady związane z żywieniem stanowią od 60 do 70 proc. całkowitego kosztu wyprodukowania tucznika. Jednocześnie pasza jest także głównym czynnikiem wpływającym na wyniki tuczu. Nawet świnie o doskonałej genetyce, utrzymywane w idealnych warunkach nie osiągną zadowalających przyrostów, jeżeli popełnimy zasadnicze błędy żywieniowe. Dobra pasza charakteryzuje się nie tylko zrównoważonym składem chemicznym, lecz także wysoką jakością surowców, którą można drastycznie obniżyć na skutek błędów popełnionych w zakresie przechowywania.

Pasze dla świń - szczególnie zboża i nasiona - charakteryzują się dość długim okresem przechowywania. W gospodarstwach czy na fermach czas przechowywania zbóż sięga 12 miesięcy. Pomimo że zostały zebrane, zboża i nasiona pozostają organizmami żywymi, w których zachodzą podstawowe procesy metaboliczne. Przy niewłaściwym przechowywaniu może dochodzić do znacznych ubytków masy, ale również pogorszenia jakości przechowywanych surowców.

Straty wynikające z niewłaściwego przechowywania zbóż i innych pasz mogą być ogromne. Błędy przechowalnicze nie tylko pogarszają jakość surowców, lecz także dyskwalifikują ich część do wykorzystania w żywieniu świń - na przykład na skutek skażenia mikotoksynami. W dzisiejszych realiach żaden producent trzody nie może sobie na to pozwolić. W niniejszym tekście przybliżymy Państwu podstawowe zasady bezpiecznego przechowywania zbóż paszowych, jak również pozostałych surowców stosowanych w żywieniu świń. Jako że przed nami okres żniw, temat ten jest jak najbardziej na czasie - pozostaje nam bowiem jeszcze kilka tygodni na przygotowanie magazynów paszowych do przechowywania zebranych zbóż inas ion.

PUNKTY KRYTYCZNE PRZECHOWYWANIA ZBÓŻ

Aby zrozumieć, na jakie zagrożenia narażone jest przechowywane ziarno zbóż, trzeba przyjrzeć się bliżej jego fizjologii. Po zbiorze ziarniaki wciąż są żywymi organizmami prowadzącymi swój metabolizm - tuż po żniwach dość intensywny. Szczególnie niekorzystnym zjawiskiem jest proces oddychania. Polega on bowiem na zużywaniu substancji zapasowych obecnych w ziarniakach. Produktami oddychania są: para wodna, dwutlenek węgla i ciepło. Intensywne oddychanie powoduje więc tzw. zagrzewanie się ziarna, wiążące się ze wzrostem temperatury. Zagrzewanie się ziarna jest swego rodzaju reakcją łańcuchową - wzrost temperatury i wilgotności, następujący na skutek oddychania, intensyfikuje tempo przebiegu procesu.