Uprawa bobowatych ma znaczenie ekologiczne i ekonomiczne. Wybierając określone gatunki do uprawy we własnym gospodarstwie, należy uwzględnić warunki siedliskowe oraz wyposażenie techniczne gospodarstwa (Kopiński i Matyka, 2012). Trzeba też przestrzegać właściwego dobru gleb pod ich uprawę, techniki i terminów siewu oraz ochrony roślin. Działania te będą decydować o sukcesie uprawy.

WYKORZYSTANIE NASION ŁUBINU ŻÓŁTEGO W TUCZU ŚWIŃ

W żywieniu świń nasiona łubinu żółtego stosowali m.in. Roth-Maier i wsp. (2004). W I i II okresie tuczu grupa doświadczalnych świń rosnących (niemiecka landrace x pietrain) otrzymywała w mieszankach jęczmienno-kukurydzianych 20 proc. nasion łubinu. W celu zbilansowania mieszanki na I okres tuczu zastosowano dodatek 4 proc. poekstrakcyjnej śruty sojowej. W mieszankach stosowano też premiks mineralno-witaminowy i kilka aminokwasów syntetycznych. W mieszankach dla świń kontrolnych jedynym źródłem białka była poekstrakcyjna śruta sojowa.

Przyrosty dobowe w I okresie tuczu były większe w grupie D o 51 g w stosunku do grupy K (896 g), a w II okresie tuczu niższe w grupie D o 27 g w stosunku do grupy K (966 g). W całym okresie tuczu uzyskano dobre, porównywalne w grupach, przyrosty dobowe (wykres 1). Wykorzystanie paszy na przyrost 1 kg masy ciała było w I okresie tuczu lepsze w grupie D vs. K, w II okresie tuczu w grupie K vs. D, a za cały okres tuczu zbliżone w grupach (wykres 2).

Masa tuczników przy uboju była wyrównana w grupach, a wydajność rzeźna nieco lepsza w grupie K vs. D (0,07 pkt proc.). Otłuszczenie tusz pozyskanych od tuczników D vs. K było mniejsze o 0,9 mm.

W doświadczeniu przeprowadzonym przez Hanczakowską i Świątkiewicz (2014) żywiono świnie mieszankami zawierającymi dwa białkowe materiały paszowe krajowej produkcji: łubin żółty i makuch rzepakowy. W I okresie tuczu stosowano w żywieniu świń rosnących mieszankę zawierającą 8 proc. łubinu żółtego i 7 proc. makuchu rzepakowego oraz 8 proc. poekstrakcyjnej śruty sojowej. Do mieszanki na II okres tuczu użyto tylko krajowych materiałów białkowych, tj. 12 proc. łubinu żółtego i 10 proc. makuchu rzepakowego. W grupie kontrolnej jedynym źródłem białka była poekstrakcyjna śruta sojowa (I okres tuczu - 21 proc., II okres tuczu - 15 proc.). Do przygotowania pełnoporcjowych mieszanek użyto oczywiście śrut zbożowych: kukurydzianej, pszennej, jęczmiennej, a w grupie kontrolnej dodatkowo otrąb pszennych. Mieszanki uzupełniono o premiks mineralno-witaminowy oraz syntetyczną lizynę i metioninę.