PARTNERZY PORTALU
  • partner portalu farmer.pl
  • partner portalu farmer.pl
  • partner portalu farmer.pl

Wykorzystanie łubinu żółtego w produkcji tuczników

Autor: Marcin Sońta, Anna Rekiel

Dodano: 15-08-2017 07:34

Tagi:

Uprawa łubinu żółtego i wykorzystanie pozyskanych nasion w produkcji tuczników wydaje się zasadne. Wiąże się to z możliwością udziału w programach rolno-środowiskowych, rozwojem rolnictwa ekologicznego i integrowanego oraz dopłatami do upraw roślin strączkowych w ramach dopłat bezpośrednich.



Uprawa bobowatych ma znaczenie ekologiczne i ekonomiczne. Wybierając określone gatunki do uprawy we własnym gospodarstwie, należy uwzględnić warunki siedliskowe oraz wyposażenie techniczne gospodarstwa (Kopiński i Matyka, 2012). Trzeba też przestrzegać właściwego dobru gleb pod ich uprawę, techniki i terminów siewu oraz ochrony roślin. Działania te będą decydować o sukcesie uprawy.

WYKORZYSTANIE NASION ŁUBINU ŻÓŁTEGO W TUCZU ŚWIŃ

W żywieniu świń nasiona łubinu żółtego stosowali m.in. Roth-Maier i wsp. (2004). W I i II okresie tuczu grupa doświadczalnych świń rosnących (niemiecka landrace x pietrain) otrzymywała w mieszankach jęczmienno-kukurydzianych 20 proc. nasion łubinu. W celu zbilansowania mieszanki na I okres tuczu zastosowano dodatek 4 proc. poekstrakcyjnej śruty sojowej. W mieszankach stosowano też premiks mineralno-witaminowy i kilka aminokwasów syntetycznych. W mieszankach dla świń kontrolnych jedynym źródłem białka była poekstrakcyjna śruta sojowa.

Przyrosty dobowe w I okresie tuczu były większe w grupie D o 51 g w stosunku do grupy K (896 g), a w II okresie tuczu niższe w grupie D o 27 g w stosunku do grupy K (966 g). W całym okresie tuczu uzyskano dobre, porównywalne w grupach, przyrosty dobowe (wykres 1). Wykorzystanie paszy na przyrost 1 kg masy ciała było w I okresie tuczu lepsze w grupie D vs. K, w II okresie tuczu w grupie K vs. D, a za cały okres tuczu zbliżone w grupach (wykres 2).

Masa tuczników przy uboju była wyrównana w grupach, a wydajność rzeźna nieco lepsza w grupie K vs. D (0,07 pkt proc.). Otłuszczenie tusz pozyskanych od tuczników D vs. K było mniejsze o 0,9 mm.

W doświadczeniu przeprowadzonym przez Hanczakowską i Świątkiewicz (2014) żywiono świnie mieszankami zawierającymi dwa białkowe materiały paszowe krajowej produkcji: łubin żółty i makuch rzepakowy. W I okresie tuczu stosowano w żywieniu świń rosnących mieszankę zawierającą 8 proc. łubinu żółtego i 7 proc. makuchu rzepakowego oraz 8 proc. poekstrakcyjnej śruty sojowej. Do mieszanki na II okres tuczu użyto tylko krajowych materiałów białkowych, tj. 12 proc. łubinu żółtego i 10 proc. makuchu rzepakowego. W grupie kontrolnej jedynym źródłem białka była poekstrakcyjna śruta sojowa (I okres tuczu - 21 proc., II okres tuczu - 15 proc.). Do przygotowania pełnoporcjowych mieszanek użyto oczywiście śrut zbożowych: kukurydzianej, pszennej, jęczmiennej, a w grupie kontrolnej dodatkowo otrąb pszennych. Mieszanki uzupełniono o premiks mineralno-witaminowy oraz syntetyczną lizynę i metioninę.

Średnie dobowe przyrosty w I i II okresie oraz w całym tuczu okazały się lepsze w grupie D w porównaniu z K o: 3, 61 i 29 g (wykres 3). Zwierzęta z grupy D w porównaniu z tucznikami z grupy K lepiej wykorzystywały paszę na przyrost 1 kg masy ciała. Wyniki uzyskane w grupie D w porównaniu do K były lepsze odpowiednio o: 0,02; 0,22 i 0,15 kg (wykres 4).

BADANIA WŁASNE

Do doświadczenia wybrano 3 rasowe warchlaki, loszki i wieprzki (stosunek płci 1:1), które podzielono na 3 grupy, po 10 sztuk każda. Tucz 3-fazowy, od masy 27,2 kg do 117,5 kg, trwał 86 dni (I okres - 41 dni, II okres - 28 dni, III okres - 17 dni). Świnie z grupy kontrolnej (K) otrzymywały mieszanki, w których jedynym źródłem białka była poekstrakcyjna śruta sojowa. Tuczniki doświadczalne, niezależnie od fazy tuczu, otrzymywały w mieszankach: D1 - 7,5 proc. nasion łubinu żółtego, D2 - 15 proc. nasion łubinu żółtego. W badaniach zastosowano łubin żółty odmiany Mister. Niedobory białka w mieszankach uzupełniono, dodając poekstrakcyjną śrutę sojową. Do przygotowania paszy dla rosnących zwierząt użyto: pszenicy, jęczmienia, pszenżyta i owsa w formie śruty; ich udział w mieszankach wahał się od 71,5 do 83,5 proc. Mieszanki wzbogacono o dodatek mineralno-witaminowy (premiks 2,5 proc.). Do mieszanek na I okres tuczu dodano też olej sojowy. Mieszanki, którymi żywiono tuczniki, były izoenergetyczne i izobiałkowe.

Jednym z czynników, który mógł wpłynąć na wyniki tuczu, była zawartość alkaloidów w nasionach łubinu żółtego użytego do przygotowania mieszanek. Zawartość substancji antyodżywczych w nasionach była stosunkowo niska.

Przyrosty dobowe oraz zużycie mieszanek na 1 kg przyrostu masy ciała były dobre (wykres 5 i 6). Stwierdzono niewielką progresję w zakresie badanych cech w grupach doświadczalnych D1 i D2 w porównaniu z grupą kontrolną (K).

Oszacowana poubojowo mięsność wszystkich ubitych tuczników była bardzo dobra, porównywalna ze średnią krajową. W grupie K wyniosła 58,8 proc.; w D1 i D2 była większa o 0,6 i 0,4 pkt. proc. Tusze ubitych świń zakwalifikowano do klasy E (system SEUROP).

Koszt paszy na przyrost 1 kg masy ciała w całym okresie tuczu był porównywalny w grupach (2,74±0,01 zł). Lepsze wyniki uzyskane w tuczu dla świń rosnących z grup doświadczalnych vs. kontrolnej przyczyniły się do niewielkiej poprawy efektywności produkcji tuczników, w żywieniu których stosowano łubin żółty.

Przedstawione w opracowaniu wyniki badań wskazują na możliwość alternatywnego (w stosunku do poekstrakcyjnej śruty sojowej) wykorzystania nasion łubinu żółtego w tuczu świń.

ZASADY UPRAWY

Łubin żółty ma najmniejsze wymagania glebowe spośród bobowatych. Nadaje się do uprawy na terenie całego kraju, szczególnie na glebach lekkich, klasy IVb, V, VI, utrzymanych w dobrej kulturze. Nie powinien być uprawiany na glebach o odczynie obojętnym, zasadowym i świeżo wapnowanych. Uprawę łubinu zaleca się na glebach o kwasowości (pH) od 5,0 do 6,0. Słabo plonuje na glebach podmokłych i zlewno-gliniastych. W płodozmianie występuje najczęściej po zbożach, w 3.-4. roku po oborniku. Mając na uwadze ograniczenie chorób, nie powinno się go uprawiać po roślinach strączkowych wcześniej niż po 4-5 latach.

Łubin żółty wyróżnia się odpornością na suszę. Bardzo dobrze znosi też wiosenne przymrozki, nawet do -5oC. Największe zapotrzebowanie na wodę występuje u tej rośliny w okresie od pąkowania do zawiązywania strąków. Pod uprawę łubinu żółtego należy stosować nawożenie mineralne fosforem i potasem, nie zaleca się stosowania nawozów azotowych. Według Wysokińskiego i wsp. (2014) łubin żółty pobiera ok. 75 proc. z procesu biologicznej redukcji N2 (dzięki wiązaniu azotu atmosferycznego), ok. 20 proc. z zasobów glebowych, ale tylko 1,7 proc. z zastosowanego azotu mineralnego.

Siew nasion łubinu żółtego powinien odbywać się jak najwcześniej, optymalnie dla danego regionu, najczęściej od 20 marca do 10 kwietnia. W zależności od odmiany powinno się go wysiewać w ilości 150-200 kg/ha, na głębokości 3-4 cm, w rozstawie rzędów 12-20 cm. Przed siewem nasiona warto zaprawić nitraginą, która zwiększa intensywność wiązania azotu.

W Krajowym Rejestrze znajduje się obecnie 8 odmian łubinu żółtego. Charakteryzują się one różnymi właściwościami rolniczo-użytkowymi, a także różnym składem podstawowym. W tabeli przedstawiono wybrane cechy nasion łubinu żółtego, ważne w aspekcie żywienia świń.

Największą zawartością białka ogólnego charakteryzują się nasiona odmiany Lord, a najmniejszą odmiany Perkoz. Zawartość tłuszczu surowego jest natomiast najwyższa w nasionach odmiany Perkoz, a najniższa w odmianie Lord. Poziom włókna surowego jest zróżnicowany, wahania między odmianami wynoszą do 2,3 pkt. procentowego. Najniższy poziom substancji antyodżywczych (alkaloidów) występuje w odmianie Perkoz i Mister, a najwyższy - w odmianie Parys.

Artykuł ukazał się w majowym wydaniu miesięcznika "Farmer"

Podobał się artykuł? Podziel się!
×

WSZYSTKIE KOMENTARZE (0)

BRAK KOMENTARZY

PISZESZ DO NAS Z ADRESU IP: 54.224.83.221
Dodając komentarz, oświadczasz, że akceptujesz regulamin serwisu

Drodzy Użytkownicy!

W związku z odwiedzaniem naszych serwisów internetowych przetwarzamy Twój adres IP, pliki cookies i podobne dane nt. aktywności lub urządzeń użytkownika. Jeżeli dane te pozwalają zidentyfikować Twoją tożsamość, wówczas będą traktowane jako dane osobowe zgodnie z Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady 2016/679 (RODO).

Administratora tych danych, cele i podstawy przetwarzania oraz inne informacje wymagane przez RODO znajdziesz w Polityce Prywatności pod tym linkiem.

Jeżeli korzystasz także z innych usług dostępnych za pośrednictwem naszych serwisów, przetwarzamy też Twoje dane osobowe podane przy zakładaniu konta, rejestracji na eventy, zamawianiu prenumeraty, newslettera, alertów oraz usług online (w tym Strefy Premium, raportów, rankingów lub licencji na przedruki).

Administratorów tych danych osobowych, cele i podstawy przetwarzania oraz inne informacje wymagane przez RODO znajdziesz również w Polityce Prywatności pod tym linkiem. Dane zbierane na potrzeby różnych usług mogą być przetwarzane w różnych celach, na różnych podstawach oraz przez różnych administratorów danych.

Pamiętaj, że w związku z przetwarzaniem danych osobowych przysługuje Ci szereg gwarancji i praw, a przede wszystkim prawo do sprzeciwu wobec przetwarzania Twoich danych. Prawa te będą przez nas bezwzględnie przestrzegane. Jeżeli więc nie zgadzasz się z naszą oceną niezbędności przetwarzania Twoich danych lub masz inne zastrzeżenia w tym zakresie, koniecznie zgłoś sprzeciw lub prześlij nam swoje zastrzeżenia pod adres odo@ptwp.pl.

Zarząd PTWP-ONLINE Sp. z o.o.

Zgłoś swoje propozycje zmian!


Dziękujemy za współpracę!