Przyczyny wypadania odbytu

Przyczyny wypadania odbytu u trzody chlewnej nie są dokładnie wyjaśnione, a na schorzenie to może się składać wiele czynników. Główną przyczyną jest zwiększone ciśnienie w jamie brzusznej, co obserwuje się u macior, które w swoim życiu przechodziły przez ciężkie, wydłużone porody związane z dużym wysiłkiem.  Wśród czynników wywołujących tę chorobę znajdują się także błędy żywieniowe, między innymi podawanie zbyt suchej i trudno strawnej paszy, która zawiera plewy, duże ilości całego ziarna, lub zanieczyszczenie paszy na przykład przez piasek.  Sucha i twarda karma mocno podrażnia zakończenia nerwowe ścian jelita, co powoduje skurcz mięśniówki i zaczopowanie przesuwanej treści. Dochodzi do zagęszczenia zalegającej masy pokarmowej i niedokrwienia, wskutek ucisku błony śluzowej jelita. Powoduje to zaburzenie fermentacji w jelicie grubym, zwiększa się bakteryjny rozkład treści pokarmowej. Rośnie ciśnienie w jamie brzusznej oraz powstają nadmierne  ilości substancji trujących, które  toksycznie działają na narządy miąższowe, w szczególności na wątrobę. Warto zauważyć, że do wypadania odbytu przyczynia się również skażenie paszy mykotoksynami, głównie zearalenonem. Objawy najczęściej występują u świń w wieku od 8 do 20 tygodni. Jednak nie tylko zatwardzenia mogą być przyczyną wypadnięcia odbytu, ponieważ  nadwyrężenie organizmu zwierzęcia podczas biegunek może również doprowadzić do wysunięcia się ostatniego odcinka jelita; literatura weterynaryjna podaje, że w tym przypadku długość wysuniętego odcinka jest niewielka i wynosi od 1  do 7 cm. Pozostałe zwierzęta szybko to zauważają, ponieważ świnie są wrażliwe na widok i zapach krwi, a wówczas dochodzi do kanibalizmu w grupie i wystający odbyt chorego zwierzęcia jest przygryzany przez zdrowe osobniki.

Objawy

Objawy przy występowaniu zaparć u zwierząt zależą od czasu trwania niedrożności jelit. W pierwszym okresie występuje zmniejszone łaknienie, przy zachowanym, a nawet wzmożonym pragnieniu. Defekacja, mimo występujących parć, jest utrudniona i dochodzi do oddawania małych ilości suchego kału. Przy dalszym rozwoju choroby może dochodzić – wskutek ucisku na moczowody –  do całkowitego zatrzymania oddawania kału i moczu. Chore zwierzę zdradza oznaki zaniepokojenia i odczuwanego bólu, staje się bardziej ruchliwe i postękuje. Do wypadnięcia odbytu dochodzi nagle. Odbyt staje się zaczerwieniony, błona śluzowa jest przekrwiona i obrzękła, a następnie wskutek ucisku i zastojów żylnych szybko robi się sina i łatwo krwawiąca.