Zdarza się, że część prosiąt w miocie rodzi się martwa, ale niektóre są nieżywe tylko pozornie. Omdlałe prosięta należy ożywić, stosując sztuczne oddychanie. W tym celu po szybkim wytarciu prosięcia kładzie się je na grzbiecie chwyta się jedną ręką za przednie nogi, a drugą za tylne. Podczas przybliżania tylnych nóg do przednich ciało prosięcia się zgina dzięki czemu powietrze zostaje wtłoczone do płuc noworodka. Podczas odbioru rodzących się prosiąt najpierw odcina się pępowinę - należy wycisnąć z niej krew, a końcówkę zawiązać i zdezynfekować np.: jodyną.

Pępowina nie może zostać przycięta zbyt krótko, ponieważ będzie później trudno się goić. Z kolei zbyt długa może być przydeptywana przez prosię podczas chodzenia.

Prosięta powinny być umieszczone w specjalnie przygotowanej na ten cel skrzynce z wyściółką. W niej szybko wycieramy do sucha prosię, usuwamy pozostałości błon płodowych oraz śluzu. Do tego celu dobry będzie szorstki ręcznik lub słoma - które pobudzą krążenie u rodzących się prosiąt. Po dokładnym oczyszczeniu należy przystawić prosię do umytego przed rozpoczęciem porodu listwy mlecznej lochy.

W ciągu pierwszych godzin po urodzeniu oseski mają zdolność wchłaniania całych funkcjonalnych cząsteczek białka przez niedojrzały funkcjonalnie przewód pokarmowy. W tym czasie noworodek w sposób bierny pobiera cenne immunoglobuliny, które wcześniej nie przenikały przez łożysko matki: IgG - o aktywności przeciwzakaźnej, IgA - które są głównym białkiem odpornościowym organizmu i IgM - wspomagające odporność organizmu.

Locha nie gromadzi w gruczołach mleka, bo siara wydzielana jest wyłącznie podczas ssania. Jeżeli w miocie znajdują się słabsze prosięta, które nie są w stanie pobrać siary to wówczas należy włożyć w ryjek sutek i ręcznie zdajać siarę noworodkowi. Należy także pamiętać, że nie wszystkie sutki lochy są jednakowo mleczne, licząc od przodu pierwsza para jest mniej wydajna, kolejne trzy charakteryzują się największą mlecznością, a następne - znowu są mniej mleczne.

Słabsze i mniejsze prosięta należy dosadzać do najwydajniejszych sutek, natomiast najsilniejszym sztukom powinny przypaść sutki mniej mleczne. Silne prosięta energicznym ssaniem i tak rozdoją mniej wydajne sutki.