Przewód pokarmowy prosiąt, jest układem niezwykle delikatnym i bardzo łatwo zakłócić jego prawidłowe funkcjonowanie. Czynniki stresogenne, związane z odsadzeniem, czy walką o dominację w stadzie prowadzą do zmniejszonego wydzielania soków żołądkowych i zaburzenia równowagi kwasowo – zasadowej układu. Dodatkowo, pasze treściwe bogate w białko posiadają właściwości buforujące i często prowadzą do podwyższenia pH treści przewodu pokarmowego. Obojętny, niekiedy nawet lekko zasadowy odczyn treści żołądka, stwarza doskonałe warunki rozwoju patogennych bakterii. Ich efektem są biegunki, wyniszczenie organizmu, nierzadko upadki.

Doskonałym sposobem poprawy równowagi kwasowo – zasadowej przewodu pokarmowego jest zastosowanie zakwaszaczy. Na rynku możemy znaleźć całą gamę tego typu środków, różniących się często rodzajem zastosowanych substancji. Ogólny skład zakwaszaczy jest jednak zbliżony – składają się one z nośnika oraz organicznego lub nieorganicznego kwasu.

W zakwaszaczach paszowych najczęściej stosuje się kwasy organiczne, takie jak: octowy, mrówkowy, mlekowy, winowy czy jabłkowy. Niekiedy spotyka się także preparaty zawierające słaby kwas nieorganiczny, najczęściej fosforowy (V). Nośnikiem są najczęściej otręby lub w przypadku zakwaszaczy płynnych – gliceryna. Preparaty są często wzbogacane w dodatki witaminowe (np. Schauma-vit Acid), probiotyczne (np. SchaumAcid Protect) czy enzymatyczne.

Oprócz stabilizowania mikroflory przewodu pokarmowego, zakwaszacze pełnią także inne funkcje. Wzmacniają działanie enzymów paszowych, przez co polepszeniu ulega strawność substancji pokarmowych. Poprawiają smakowitość paszy, zwiększając jej spożycie. Co ważne, ograniczają także emisję amoniaku, przez co poprawie ulega mikroklimat pomieszczeń inwentarskich. Dzięki temu, zastosowanie zakwaszacza, jest zasadne, nie tylko w żywieniu prosiąt i warchlaków, lecz wszystkich grup wiekowych trzody. Zalecana zawartość preparatów zakwaszających w paszy jest zmienna i zależy od składu i stężenia preparatu. Można jednak przyjąć, że jego udział w paszy powinien być wyższy w mieszankach dla świń młodych, a dla pozostałych grup powinien być mniejszy.