Zachowanie odpowiedniej wymiany powietrza jest szczególnie istotne w produkcji świń - zbyt duża zawartość mikroorganizmów w powietrzu oraz szkodliwych gazów może m.in. podrażniać drogi oddechowe świń. W konsekwencji prowadzi to do zwiększonego ryzyka występowania chorób u zwierząt.

Przyjmuje się, że najlepsze powietrze dla zwierząt powinno być możliwie najbardziej zbliżone do atmosferycznego, co niestety okazuje się niewykonalne w większości budynków inwentarskich. Przyjmuje się zatem, że wentylacja powinna być na tyle sprawna, aby stężenie gazów nie przekraczało: 3000 ppm dla dwutlenku węgla, 5 ppm dla siarkowodoru oraz 20 ppm dla amoniaku.

Według wymagań dobrostanu, budynki wyposażone w automatyczny lub mechaniczny system wentylacji powinny posiadać zainstalowany system alarmowy.

W rzeczywistości potrzeba wymiany powietrza jest różna nie tylko ze względu na grupy produkcyjne, ale także pory roku. W lecie, podczas trwania wysokich temperatur poziom cyrkulacji musi być wyższy aniżeli w zimie.

Poszczególne wartości wymiany powietrza w chlewniach wśród poszczególnych grup produkcyjnych, wyglądają następująco:

Knury, lochy luźne i lochy prośne (ok. 180 kg m.c.) - okres zimowy: 20 m³/1szt./h; okres letni: 100m³/1szt./h;

Lochy karmiące (ok. 200 kg m.c.) - okres zimowy: 50m³/1szt./h; okres letni: 150 m³/1szt./h;

Prosięta odsadzone do 12. tyg. życia - okres zimowy: 8 m³/1szt./h; okres letni: 30 m³/1szt./h;

Knurki i loszki hodowlane - okres zimowy 20 m³/1szt./h; okres letni: 90 m³/1szt./h

Tuczniki - okres zimowy: 15 m³/1szt./h; okres letni: 80 m³/1szt./h.