Uprawa żyta zajmuje około 10 proc. krajowej powierzchni gruntów ornych. Jest to zboże o bardzo niskich wymaganiach glebowych, dlatego często siane jest na stanowiskach nie nadających się pod inne uprawy. Żyto jest też jednym z najtańszych zbóż, jego cena jest znacznie niższa niż pszenicy, jęczmienia czy kukurydzy. Niestety, przez lata możliwości jego zastosowania w żywieniu trzody były ograniczone. Ziarno populacyjnych odmian żyta zawiera w swoim składzie duże ilości związków antyżywieniowych takich jak polisacharydy nieskrobiowe (pentozany, β – glukany), inhibitory trypsyny. a także pochodne fenolu – alkilorezorcynole. Szkodliwość polisacharydów nieskrobiowych polega przede wszystkim na pogorszeniu strawności składników odżywczych, i wzrośnie lepkości kału, co u młodych zwierząt może doprowadzić do biegunki. Inhibitory trypsyny zmniejszają aktywność enzymów trawiących białko, przez co spada przyswajalność tego składnika. Alkilorezorcynole wpływają negatywnie na ilość pobranej paszy. U świń żywionych paszami z dużym udziałem żyta często notowano spadek apetytu i ograniczenie wzrostu. Dlatego też przez długi okres, zboże to odgrywało marginalną rolę w żywieniu świń.

W wyniku prac hodowlanych udało się znacznie ograniczyć zawartość wspomnianych związków w ziarnie żyta. Dzięki temu żyto hybrydowe może być cennym składnikiem mieszanek dla tuczników i loch. W porównaniu z innymi zbożami, ziarno żyta cechuje się stosunkowo niską zawartością białka. Przeciętnie stanowi ono 9,5 proc. masy ziarniaków, choć warto wiedzieć, że udział tego składnika może się wahać od 7 do nawet 14 proc, w dużej mierze zależy od przebiegu pogody, warunków glebowych i nawożenia azotem. Białko żyta zawiera relatywnie dużo lizyny i treoniny, ubogie jest natomiast w metioninę i tryptofan. Koncentracja energii metabolicznej w ziarnie żyta wynosi 13,25 MJ/kg. Zaletą ziarna żyta, jest niska zawartość włókna surowego (2,4 proc.).

Ziarno żyta w niewielkim tylko stopniu nadaje się do stosowania w paszach dla młodych zwierząt. Polisacharydy nieskrobiowe mogą być przyczyną biegunek, dlatego też udział ziarna żyta w paszach dla prosiąt o masie >15 kg i warchlaków nie może być większy niż 10 proc. W przypadku młodszych zwierząt, żyta nie powinno stosować się w ogóle.