Lecznicze właściwości ziół znane są od tysiącleci. W czasach, gdy nie istniało jeszcze leczenie farmakologiczne, często były jedynym ratunkiem dla ludzi cierpiących na różnego rodzaju schorzenia. Warto jednak pamiętać, że stosowano je nie tylko w leczeniu ludzi, lecz także zwierząt. Jeszcze kilkadziesiąt lat temu powszechne było pojenie zwierząt naparem z rumianku, czy siemienia lnianego. Postęp rolnictwa i weterynarii, jaki nastąpił w drugiej połowie dwudziestego wieku skutecznie ograniczył ich zastosowanie. Przez lata zapomniane, dziś stopniowo wracają do łask.

Lecznicze właściwości roślin zielarskich biorą się z obecności substancji aktywnych. Ogólny skład chemiczny ziół, jest zbliżony do innych roślin, występują w nich jednak metabolity wtórne, takie jak garbniki, kwasy organiczne, alkaloidy, czy olejki eteryczne. Często substancje czynne, nagromadzone są jedynie w wybranej części rośliny. I tak jako surowca zielarskiego wykorzystać można nasiona (len zwyczajny, kminek zwyczajny), owoce (jałowiec pospolity, aronia czarnoowocowa), ziele (dziurawiec zwyczajny, pokrzywa zwyczajna), liście (mięta pieprzowa, szałwia lekarska), kwiaty (lipa drobnolistna, podbiał pospolity), korę (dąb szypułkowy, wierzba purpurowa) czy części podziemne (perz właściwy, czosnek pospolity). Zioła można stosować pojedynczo, lub w mieszankach; świeże lub wysuszone; jako napar, susz, lub lizawki. Mają nieznaczny udział w składzie mieszanki paszowej (0,2-3 proc.).

Zioła mogą mieć bardzo zróżnicowane działanie na organizm zwierzęcia: mogą wpływać na poprawę smakowitości paszy, a w konsekwencji zwiększenie jej pobrania. Wspomagają trawienie, wykazują działanie przeciwzapalne, przeciwbiegunkowe, czy wręcz przeciwnie: przeczyszczające. Istnieją także badania świadczące o korzystnym wpływie dodatku ziół, na mikroklimat pomieszczeń inwentarskich, szczególnie na zmniejszenie emisji amoniaku i dwutlenku węgla.

Wszystkie te właściwości w konsekwencji prowadzą do lepszej kondycji zdrowotnej zwierząt i wyższych wyników produkcyjnych.W żywieniu trzody chlewnej szczególnie ważne są zioła o działaniu bakteriobójczym, bakteriostatycznym i przeciwbiegunkowym. Ma to szczególne znaczenie w leczeniu biegunek bakteryjnych, często towarzyszących odsadzeniu prosiąt. Zioła te powodują redukcję liczby drobnoustrojów chorobotwórczych w przewodzie pokarmowym prosiąt. Przeciwdziałają również odwodnieniu organizmu.