Historia ziołolecznictwa jest równie stara, jak dzieje człowieka. Jeszcze 150 lat temu zioła były jedynym środkiem pomagającym skutecznie leczyć różnorakie schorzenia. Nie zapominajmy, że zioła na równi stosowano w medycynie ludzkiej, jak i weterynaryjnej. Jeszcze kilkadziesiąt lat temu normą było podawanie zwierzętom naparów z kwiatów rumianku, lipy, czy z nasion lnu. Niestety, rozwój farmacji i medycyny, jaki nastąpił w XX wieku, zmarginalizował znaczenie ziół, zarówno w leczeniu ludzi, jak i zwierząt. Konwencjonalne leki często okazywały się bowiem bardziej skuteczne niż leki na bazie ziół. Dziś, znając negatywne konsekwencje, jakie może nieść za sobą stosowanie syntetycznych lekarstw, zioła stopniowo odzyskują swoje znaczenie. Zainteresowanie dodatkami paszowymi, opartymi na bazie ziół, szczególnie wzrosło, gdy w 2006 r. wprowadzono całkowity zakaz stosowania antybiotykowych stymulatorów wzrostu. Okazało się, że preparaty ziołowe stanowią skuteczną alternatywę dla antybiotyków paszowych.

W minionych wiekach zasady ziołolecznictwa owiane były często tajemnicą, a osoby parające się tym zajęciem były niekiedy posądzane o konszachty z mrocznymi siłami. Dziś wiemy, że ziołolecznictwo nie ma nic wspólnego z magią, a za właściwości prozdrowotne ziół odpowiadają nagromadzone w ich komórkach substancje aktywne. Podstawowy skład chemiczny roślin zielarskich jest taki sam, jak innych gatunków. Tym, co wyróżnia je spośród innych, jest obecność metabolitów wtórnych o działaniu bioaktywnym. Do związków tych należą flawonoidy, saponiny, garbniki, terpeny, olejki eteryczne, glikozydy, alkaloidy, pektyny i śluzy. Każda z wymienionych substancji wykazuje swoiste działanie bioaktywne. I tak garbniki charakteryzują się działaniem przeciwzapalnym, przeciwbiegunkowym i antybakteryjnym. Flawonoidy są silnymi przeciwutleniaczami, wykazując jednocześnie działanie przeciwzapalne. Terpeny charakteryzują się właściwościami moczopędnymi, żółciopędnymi i antybakteryjnymi. Saponiny pobudzają trawienie i korzystnie wpływają na pracę układu oddechowego. Glikozydy uszczelniają ściany naczyń krwionośnych. Olejki eteryczne, w zależności od składu chemicznego, mogą działać moczopędnie, wykrztuśnie, rozkurczowo, przeciwzapalnie czy uspokajająco. Z kolei śluzy i pektyny działają osłonowo na śluzówkę przewodu pokarmowego, przeciwdziałając w ten sposób podrażnieniom i biegunkom. Mimo licznych właściwości zdrowotnych pamiętać należy, że substancje te w dużej ilości często są toksyczne. Oprócz substancji aktywnych zioła są także cennym źródłem soli mineralnych, witamin, i kwasów organicznych.