Według duńskich badań Pig Center „Raport Roczny 2011”,  w ostatnich latach nastąpiła korzystna zmiana w liczbie upadków prosiąt, w analizowanych stadach zarodowych.

Według Duńczyków jest to pozytywny efekt wprowadzenia w 2004 r. do selekcji loch w hodowli tzw. czynnika LP5 (współczynnik prosiąt, które przeżyły do 5 dn. po porodzie, uwzględnia również prosięta martwo urodzone jak i padłe) .

Celem doświadczenia było sprawdzenie zależności, czy zmniejszenie liczby martwych prosiąt w miocie może mieć podłoże genetyczne i wpływać istotnie na wielkość miotu, jednocześnie warunkować dalszy postęp genetyczny w użytkowości rozrodczej loch.

Badania były przeprowadzane na dwóch rasach loch – duńskiej landrace i wielkiej białej. Gdy rozpoczynano doświadczenie (2004 r.) śmiertelność prosiąt w tych dwóch rasach wynosiła odpowiednio 21 i 23 proc. Dane za 2011 r. przedstawiły poprawę tych wyników na 15,4 proc w przypadku landrace i 16,9 proc. dla wielkiej białej.

Prawdopodobnie to będzie kolejna cecha wprowadzona na stałe do duńskiej hodowli.

Podobał się artykuł? Podziel się!