PCV2 to wirus, który jest obecny w większości stad świń. Zakażenie PCV2 nabiera szczególnego znaczenia w połączeniu z innymi patogenami. Mogą wówczas wystąpić: zaburzenia rozrodu, zespół oddechowy świń PRDC, zespół skórno – nerkowy świń PDNS, a także PMWS – chyba najważniejszej i przynoszącej największe straty ekonomiczne wśród  chorób objętych ogólną nazwą cirkowirozy, czyli PCVD.

- Zakażenie PCV2 jest niezbędne do wystąpienia PMWS, ale większość badań wskazuje na to że do wystąpienia tej fatalnej w skutkach choroby  obok PCV2 musi współistnieć jeden lub więcej dodatkowo towarzyszących czynników.  Na zaostrzenie objawów zakażenia wirusem ma wpływ występowanie w stadzie m.in. parwowirusa świń, PRRSV oraz Mycoplasma hyopneumoniae – mówił dr Poul Baekbo, przedstawiciel Duńskiej Rady Rolniczej i Żywności podczas XVII konferencji dotyczącej ważnych aktualnie chorób świń w Puławach.

Najbardziej dotkliwą stratą związaną z  wystąpieniem PMWS są padnięcia prosiąt w okresie poodsadzeniowym. Ich organizmy są wyniszczone, występują powiększenie węzłów chłonnych, prosięta mają duszności, w mniejszym stopniu występują zmiany w nerkach. Do kosztów powodowanych przez tą chorobę można również zaliczyć: spadek przyrostów masy ciała, słabe wykorzystanie paszy oraz zwiększone wykorzystanie antybiotyków w stadzie.

- Duńskie badania przeprowadzone w 50 stadach dotkniętych PMWS  (potwierdzonym badaniem laboratoryjnym) wykazały, że śmiertelność wśród prosiąt odsadzonych wzrosła powyżej poziomu średniej krajowej 4,2 proc. już 300 dni przed wykryciem choroby. Z kolei w okresie jej szczytu i w momencie ustalenia pełnej diagnozy śmiertelność wzrosła do 10,3 proc. Później jeszcze przez 300 dni po zdiagnozowaniu, śmiertelność nadal przekraczała średnią krajową – mówił dr Baekbo.

Na podstawie badań epidemiologicznych przeprowadzonych w Wielkiej Brytanii, Francji, Holandii, Hiszpanii i w Danii wśród głównych czynników zwiększających ryzyko wystąpienia PMWS w stadzie, określono: występowanie PRRS w stadzie - zakażenie lub szczepienie, inne zakażone stada w okolicy w odległości do 3 km, zakup większych grup loszek remontowych (powyżej 500 szt. rocznie), wielkość stada (powyżej 400 loch w stadzie podstawowym), pobieranie nasienia na fermie i inseminacja tym nasieniem, aktywne zakażenie ciężarnych samic parwowirusem (PPV), wysoki poziom przeciwciał  parwowirusa (PPV) u tuczników.