Obora wolnostanowiskowa o wymiarach 26 m x 23 m jest konstrukcji metalowej. Posadzka i legowiska dla krów wykonano z betonu. Legowiska wypełnione zostały piaskiem i wysłano słomą. Warnke zrezygnował z zabudowy świetlika kalenicowego. Na załączonym zdjęciu można zauważyć biegnący wzdłuż spojenia dachu otwór o szerokości 30 centymetrów. Jak twierdzi - zapewnia to lepszą wymianę powietrza, opady atmosferyczne nie przeszkadzają. Przy okazji zmniejszył koszt inwestycji. W oborze jest dużo światła naturalnego - zapewniają to otwory boczne i okna w dachu. Całość zastosowanych rozwiązań sprawia, że obora jest zimna, z suchym powietrzem i dobrze oświetlona. Chociaż krowy dobrze znoszą niską temperaturę, to jednak zimą woda do pojenia jest podgrzewana do temperatury 8-10 stopni.

W dojarni (8 stanowisk udojowych - firmy DeLaval) zrezygnował z tradycyjnych kafelków na podłodze, w zamian zastosował wykładzinę przemysłową. Zapobiega to ślizganiu się krów i obsługujących dój. Wykładzinę można wymienić. Do zamykania bram wjazdowych do obory użył kurtyn arntjenowskich. Jednak w ramach oszczędności prowadnice i system zwijania wykonał we własnym zakresie. Jak twierdzi działa bez zarzutów.
Na pytanie, co po półtorarocznym okresie użytkowania zmieniły by w obiekcie, odpowiada, że jedynie korytarz gnojowy mógłby być szerszy o ok. 50 centymetrów (jest 240 cm). Znacznie ułatwiło by to usuwanie obornika. Poza tym płyta gnojowa (powierzchnia 230m2) jest za mała, zapełnia się po 2,5 mies.

Przejdźmy do problemów. Wcześniej krowy były trzymane na uwięzi na głębokiej ściółce. - Przejście do obory wolnostanowiskowej to była tragedia - mówi Warnke. Szczególnie stare krowy nie potrafiły zaadoptować się do nowych warunków, nie potrafiły „walczyć" o pokarm. W efekcie wydajność mocno spadła. - Przed zmianą obory miałem średnio ok. 6,5 tys. kg mleka od sztuki. Do dzisiaj nie wróciłem do tego poziomu, brakuje jeszcze niespełna 200 kg - dodaje.
Kolejnym problemem, który nie tyle się pojawił co przybrał na sile to zdrowotność stada. Wpłynęły na to dwa czynniki. Jak twierdzi - od lat mam problemy ze zbilansowaniem dawki żywieniowej.

- Chociaż posiadam 60 hektarów, to w tym tylko 4 hektary ziemi ornej i to nabytej niedawno. Pierwszy raz w tym roku uprawiałem kukurydzę na kiszonkę - mówi gospodarz. Pozostałe 56 hektarów to łąki nisko położone, bez możliwości przekształcenia w grunty orne. Drugi czynnik to układ kostno-mięśniowy. Krowy były utrzymywane na uwięzi i słabiej go wykształciły. Te dwa czynniki spowodowały nasilenie się urazów mechanicznych i wzrost kłopotów ze zdrowotnością racic.