Podjęcie decyzji dotyczącej wyposażenia gospodarstwa w nowy czy też używany ciągnik rolniczy zalicza się do szczególnie odpowiedzialnych zadań. Odpowiedzialnych dlatego, iż wszelkie błędy popełnione na etapie przygotowań do zakupu i doboru ciągnika przekładają się w późniejszym okresie na ocenę wykorzystania jego funkcjonalnych cech i wskaźniki ekonomiczne. Wśród tych ostatnich szczególne miejsce zajmują koszty utrzymania i użytkowania, a także wykonywanych prac w gospodarstwie.Dobór ciągnika do gospodarstwa powinien uwzględniać kilka charakterystycznych zasad. Jedną z ważniejszych jest dostosowanie danego modelu pojazdu do wielkości realizowanej w gospodarstwie produkcji. Ciągnik wraz z przystosowaną pod względem zapotrzebowania na moc grupą maszyn i narzędzi powinien zapewniać możliwość wykonania pracy w przewidywanym wymaganiami agrotechnicznymi czasie. Wiąże się z tym konieczność osiągania określonej wydajności pracy, tym niemniej wydajność ta nie powinna być zbyt wysoka z uwagi na ryzyko przeinwestowania w kosztowny sprzęt techniczny. Stąd pochopne, nieprzemyślane decyzje o wyposażeniu gospodarstwa w ciągnik rolniczy mogą mieć ujemny wpływ na sytuację finansową gospodarstwa. Zakup ciągnika będzie wtedy uzasadniony, jeśli zostanie zagwarantowane jego odpowiednie wykorzystanie w ciągu całego roku.

Moc dobieranego ciągnika powinna być oczywiście taka, aby sprostać zapotrzebowaniu na moc poszczególnych maszyn i narzędzi użytkowanych w gospodarstwie. Stosunkowo największe zapotrzebowanie na moc towarzyszy współpracy ciągnika z maszynami i narzędziami do uprawy gleby, szczególnie w regionach o wysokiej zwięzłości środowiska glebowego. Optymalne rozwiązanie polegałoby na tym, aby dobrać silnik ciągnika w sposób gwarantujący uzyskanie stopnia wykorzystania jego mocy znamionowej na poziomie 85–90 proc. Na ogół nie jest to możliwe, bowiem użytkowany w produkcji roślinnej i zwierzęcej sprzęt techniczny może znacznie różnić się i na ogół różni się zapotrzebowaniem na moc. Tym niemniej warto przypomnieć, że przy wspomnianym obciążeniu silnika osiąga się minimalne jednostko-we zużycie paliwa, wyrażane  g/kWh. W nowoczesnych silnikach spalinowych tzw. optymalne jednostkowe zużycie paliwa kształtuje się na poziomie około 200 g/kWh. Silniki o mniejszej mocy ze względu na ogół na niższą sprawność wykazują wyższe jednostkowe zużycie paliwa.