Decyzja dotycząca wyposażenia gospodarstwa rolnego w nowy kombajn zbożowy podejmowana jest z reguły na 15 lat i dłużej. Z racji chociażby wysokości ponoszonych nakładów inwestycyjnych to decyzja bardzo odpowiedzialna, wymagająca dogłębnej analizy warunków użytkowania maszyny, możliwych do osiągnięcia wskaźników roboczych, w tym rocznego wykorzystania uwzględniającego koszty eksploatacji maszyny i zbioru plonu roślin.

Koszty eksploatacji

W doborze kombajnu zbożowego do danego gospodarstwa lub planowanych zadań roboczych w sezonie należy zwrócić uwagę na zależność między rocznym wykorzystaniem kombajnu a kosztami jego eksploatacji. Aleksander Muzalewski z IBMER obliczył, że wzrostowi rocznego wykorzystania kombajnów zbożowych z 80 do 200 godzin towarzyszy spadek kosztów eksploatacji o 20 proc. dla poszczególnych typów maszyn zróżnicowanych zarówno pod względem mocy silnika, jak i szerokości roboczej.

Obok tendencji zmian w kształtowaniu się kosztów eksploatacji kombajnu na szczególne podkreślenie zasługuje także ich zróżnicowanie. Porównując (na podstawie wyliczeń Muzalewskiego) dwa modele kombajnów produkowanych w fabryce New Holland w Płocku, różniących się mocą silnika, wydajnością powierzchniową i ceną, można wskazać, że koszty eksploatacji kombajnu (w zł/ha) o mocy silnika 58 kW (Z 140 Nordic) i mniejszej wydajności powierzchniowej są o 65–75 proc. wyższe w zestawieniu z kosztami eksploatacji kombajnu o mocy silnika 125 kW (TC 56 Mech New Holland) i większej wydajności powierzchniowej. Wyniki takiego porównania wskazują na korzyści płynące z użytkowania kombajnów zbożowych o wyższej wydajności powierzchniowej. Wykorzystanie tego jest jednak możliwe jedynie pod warunkiem zagwarantowania odpowiednio dużej powierzchni, z której kombajn zbożowy byłby w stanie zebrać plon roślin w sezonie. W doborze kombajnu wyjątkowo istotne pozostaje tym samym wzajemne dostosowanie wielkości kombajnu, a także jego parametrów eksploatacyjnych do wielkości powierzchni, na której maszyna będzie pracować.