Podczas przechowywania ziemniaków wyróżnia się cztery etapy: dojrzewanie, schładzanie, długotrwałe przechowywanie i przygotowanie ziemniaków przed ich użytkowaniem.

Etapy użytkowania
Dojrzewanie, zabliźnianie uszkodzeń i korkowacenie skórki. Podczas zbioru zostaje zachwiana równowaga procesów życiowych, co wiąże się z transportem, sortowaniem i załadunkiem do pomieszczeń. Wszystkie zabiegi powinny ograniczyć do minimum uszkodzenia ziemniaków bezpośrednio po zbiorze, gdy skórka jest jeszcze nieskorkowaciała. Na tym etapie wyróżnia się również osuszanie, które powinno trwać od 24 do 48 godzin. Optymalną temperaturą przechowywania jest wtedy 15 st.C (12–18 st.C), przy wilgotności powietrza 95 proc. Długość okresu dojrzewania wynosi 1–3 tygodni.

Schładzanie. Po okresie dojrzewania należy ziemniaki powoli schładzać, od 0,3 do 1 st.C w ciągu doby do temperatury właściwej dla kierunku użytkowania:
- jadalne – 4–8 st.C,
- frytki, płatki ziemniaczane, granulat i susz – 6 st.C (niektóre odmiany 4 st.C),
- chipsy – 6 st.C,
- przemysłowe i z przeznaczeniem na paszę – 2–4 st.C.

Długotrwałe przechowywanie. Należy utrzymać optymalną temperaturę dla danego kierunku użytkowania, wilgotność powietrza powinna wynosić 95 proc. W tym czasie procesy życiowe w bulwie są ograniczone, ale tylko do rozpoczęcia kiełkowania. Z chwilą jego nadejścia zwiększa się aktywność przemian życiowych (zwiększa się ilość wydzielanej wody, dwutlenku węgla i ciepła). Jedną z metod hamujących kiełkowanie jest stosowanie niskich temperatur przechowywania.
Przygotowanie ziemniaków przed ich użytkowaniem (ok. 10 dni). Wilgotność i temperatura zależą od przeznaczenia bulw. Podwyższenie temperatury przy przechowywaniu ziemniaków jadalnych i na przetwórstwo zwiększa odporność bulw na uszkodzenia mechaniczne w czasie rozładunku i sortowania.