Stosowany współcześnie system zawieszenia narzędzi, trzypunktowy układ zawieszenia, został opracowany przede wszystkim pod kątem właściwej współpracy ciągnika z narzędziami (głównie pługami) w czasie orki przez H. Fergusona w 1935 r.

Niezastąpiony tuz

Układ zawieszenia umożliwia podnoszenie narzędzia w położenie transportowe i odpowiednie ustawienie go w położeniu roboczym. Dwoma punktami zawieszenia są przeguby łączące narzędzie z dwoma cięgłami dolnymi (prawym i lewym). Trzeci punkt znajduje się na przegubie łączącym wsporniki narzędzia z łącznikiem górnym. Przeguby kuliste znajdujące się w cięgłach i łącznikach umożliwiają ruchy narzędzia we wszystkich kierunkach. Trzypunktowy układ zawieszenia charakteryzuje się dużą statecznością. Umożliwia zarówno poprzeczne, jak i podłużne wypoziomowanie narzędzia. Pod względem budowy i działania mechaniczne części układów zawieszenia w różnych ciągnikach są do siebie podobne. Różnią się często wymiarami.

Ważnym elementem jest dostosowanie zaczepiania narzędzia do trzypunktowego układu zawieszenia. Wraz z rozwojem konstrukcji ciągników powstało kilka kategorii zaczepów. Obecnie obowiązuje norma DIN ISO 730-1. Określa ona ogólne parametry i ich wartości. Do najważniejszych należą m.in.:

  • punkt przecięcia linii przedłużenia cięgien dolnych i górnego,
  • odległość między końcówką wypustu wałka WOM a linią belki zaczepowej,
  • odległość między dolnym cięgłem a oponą ciągnika (10 cm dla wszystkich kategorii),
  • odległość dolnego cięgła od podłoża w najniższym położeniu (20 cm),
  • zakres podnoszenia (od 61 cm w kat. I do 76 cm w kat. IV),
  • rozstaw końcówek cięgien,
  • odległość punktów zaczepu górnego i dolnych cięgien na narzędziu,
  • odległość między wewnętrznymi krawędziami końcówek cięgien.

Narzędzie współpracujące z ciągnikiem powinno mieć zaczep zgodny z zaczepem pracującego w gospodarstwie ciągnika. Opisane są cztery kategorie charakteryzujące tylny podnośnik ciągnika w zależności od jego mocy: zaczepy kategorii I instalowane są w ciągnikach o mocy do 48 KM, kategorii II – o mocy do 120 KM, kategorii III – o mocy do 240 KM, zaś IV – do 450 KM. Oprócz czterech wyżej wymienionych są kategorie przejściowe między głównymi, oznaczone symbolem N, które dotyczą ciągników m.in. o wąskim rozstawie osi.