Mimo że powierzchnia uprawy ziemniaków w ostatnich latach znacznie zmalała, to na wybór maszyn do ich uprawy nie można narzekać. Wraz ze zmianą kierunków ich użytkowania pojawił się popyt na bardziej specjalistyczny i precyzyjny sprzęt, który dzisiaj bez problemu można kupić. Sporo jest również prostych urządzeń, których konstrukcje nie zmieniły się od kilku czy nawet kilkunastu lat. One także mają swoją grupę odbiorców.

Tanie i skuteczne

Nie spotyka się już dzisiaj w sprzedaży popularnych niegdyś sadzarek z mechanizmem tarczowo-chwytakowym. Najprostsze urządzenia umieszczają w ziemi bulwy za pomocą czerpaków przytwierdzonych na przenośnikach łańcuchowych. Przykładm takiej konstrukcji może być dwurzędowa sadzarka Bometu z Węgrowa. Jest ona przeznaczona raczej dla mniejszych i średnich gospodarstw, w których ziemniaki uprawiane są w tradycyjnym rozstawie rzędów 62,5 cm (możliwość regulacji w pozycjach 62,5 lub 67,5 cm). Zbiornik na sadzeniaki może zmieścić maksymalnie ok. 180 kg bulw. Zespół wysadzający napędzają metalowe koła jezdne, które zbudowane są z kilku części, dzięki czemu można zmienić średnicę kół, a tym samym gęstość sadzenia. Czynność ta okazuje się jednak dosyć czasochłonna, a liczba przełożeń ogranicza się do trzech. Głębokość sadzenia jest regulowana przez ustawienie redlic. Za sadzarką umieszczone są trzy płużki obsypujące, które jednocześnie formują redliny. Zalety urządzenia to jego łatwa konserwacja, niewielkie rozmiary i masa, co sprawia, że do współpracy wystarczy ciągnik o mocy zaledwie 25–30 KM.

sadzarka tasmowo-czerpakowa.jpg

Autor: K. Hołownia

Opis: Sadzarka taśmowo czerpakowa Remprodex S-211.

Podobne sadzarki znajdują się w ofercie Pol-Mot Tur z Biedaszek Małych. Wszystkie są dwurzędowe, z możliwością sadzenia ziemniaków w rzędzie co 29, 32 lub 35 cm. Dodatkowo mogą być wyposażone w podsiewacz nawozowy o ładowności 50 litrów. Mechanizm wysiewający napędza przekładnia łańcuchowa od osi koła jezdnego, która ma również możliwość regulacji wysiewanego granulatu. Nawóz jest doprowadzany do powierzchni ziemi plastikowymi przewodami umieszczonymi przed każdą z dwóch redlic. Urządzenia są produkowane w czterech wersjach różniących się wyposażeniem.