Rys historyczny

Choć dziś, może wydawać się to nieprawdopodobne, układ Common Rail był obecny w silnikach od zarania ich dziejów. W 1913 roku, czyli 21 lat po tym jak Rudolf Diesel uzyskał patent na swój silnik, brytyjska firma Vickers opatentowała wczesną wersję systemu ze wspólnym zasobnikiem paliwa utrzymywanym pod stałym podwyższonym ciśnieniem, które odpowiadało ciśnieniu wtrysku. Brytyjczycy wykorzystali to co w owych czasach było dostępne a więc: mechanicznie sterowane wtryskiwacze i regulatory. Rozwiązanie Vickersa było całkowicie pozbawione jakiejkolwiek elektroniki. Co miało swoje uzasadnienie nie tylko w ówczesnej technice, ale również zastosowaniu opracowanego systemu, jakim było zasilanie wolnoobrotowych jednostek okrętowych.

W tym samym czasie, Thomas Gaff uzyskał patent na podobny układ zasilania ale do silników o zapłonie iskrowym. Graff użył w swoim silniku sterowanego, za pomocą cewki, wtryskiwacza, który podawał paliwo bezpośrednio do wnętrza komory spalania (jedno z pierwszych rozwiązań z wtryskiem bezpośrednim). Zrezygnowanie z mechanicznego regulatora i wtryskiwaczy, umożliwiło uzyskanie znaczne większych prędkości obrotowych - z maksymalnie kilkuset obrotów na minutę do kilku tysięcy. Przy czym silnik Thomasa był znacznie mniejszy i mógł być wykorzystany do napędzania pojazdów poruszających się po lądzie lub maszyn w fabrykach.

To zainspirowało konstruktorów, Brooksa Walkera i Harrego Kennedy'ego, którzy po zaadoptowaniu elektrycznie sterowanych wtryskiwaczy Graff'a, zmodyfikowali układ opracowany przez Vickers'a dając początek Common Railowi w kształcie jaki znamy dziś. Ich rozwiązanie znalazło odbiorcę w postaci firmy Atlas-Imperial Diesel Engine Company. I tak „Diesel z Common Railem” zadebiutował na rynku jeszcze przed wprowadzeniem przez Roberta Boscha pompy wtryskowej. ( 1921r.- pompa ze zmiennym wydatkiem Prosper L'Orange, 1927r. - pompa R.Boscha)

Jednakże trudności z wytworzeniem dostatecznie dużego ciśnienia i sterowania wtryskiwaczami, oraz wprowadzenie innych, wówczas, skuteczniejszych i mimo wszystko prostszych na owe czasy układów: pompy wtryskowej, systemu PLN (pump – line – nozzle czyli pompa przewód wtryskiwacz), wyhamowały rozwój prac nad CR, który  znalazł zastosowanie jedynie w zasilaniu dwusuwowych jednostek okrętowych i kolejowych.