Powierzchnię roboczą korpusu płużnego tworzą głównie lemiesz i odkładnica. Lemiesz służy do podcięcia skiby od dołu i wstępnego jej pokruszenia. Dalsze kruszenie i odwracanie skiby przebiega na odkładnicy. Najbardziej obciążoną częścią korpusu jest lemiesz, a zwłaszcza jego dziób, który ulega największemu zużyciu. Przy znacznym zużyciu dzioba i końcówki lemiesza oraz stępieniu jego ostrza pogarsza się prowadzenie pługa i gwałtownie wzrasta opór orki. Dlatego bardzo ważne jest utrzymanie prawidłowego kształtu lemiesza. Produkowanych jest kilka typów lemieszy, m.in.: trapezowe, dziobowe, z dłutem, napawane, dzielone. Wymaga się od nich wysokiej odporności zarówno na ścieranie, jak i na uderzenia. Do produkcji lemieszy stosowane są różne rodzaje stali (o co warto zapytać przy zakupie). Tanie lemiesze wykonywane są ze stali typu St6 (MSt6) lub ze stali typu "45" i nie są obrabiane cieplnie wcale (są miękkie), albo są obrabiane, ale w sposób nieprawidłowy. Większą trwałość zapewniają lemiesze ze stali 40GS, a największą - ze stali 38GSA (np. Unii Grudziądz) oraz stali z mikrododatkami (np. boru). Najlepsi producenci pługów, a także części zamiennych do nich, mają często opatentowane i strzeżone własne receptury stali na lemiesze (i odkładnice), a zwłaszcza sposoby jej uszlachetniania. Bo na trwałość lemieszy wpływa nie tylko materiał, lecz także sposób jego obróbki cieplnej: hartowania i ewentualnie tzw. napawania super twardymi powłokami (np. węglikami). Najczęściej spotykana obróbka cieplna to hartowanie objętościowe całych lemieszy (do twardości 42-48 HRC) lub hartowanie powierzchniowe strefy ostrza (do twardości 46-55 HRC). Lemiesze hartowane objętościowo należy stosować w trudnych warunkach glebowych (zwięzła, sucha gleba, duże zakamienienie). W dobrych warunkach glebowych można użyć lemieszy hartowanych powierzchniowo.