Na australijską produkcję roślin ozimych niekorzystnie wpłynęły warunki panujące wczesną wiosną, które w większości regionów upraw były bardziej niekorzystne niż oczekiwano.

● W większości regionów upraw opady deszczu były poniżej średniej, a temperatury w ciągu dnia powyżej średniej, co zmniejszyło perspektywy upraw w tych regionach.

● Zmiany prognozy dotyczącej upraw w Australii Zachodniej i południowej Nowej Południowej Walii były najbardziej rzutowały dla zmniejszenia perspektyw produkcji w Australii.

● Oczekuje się, że plony w większości południowych regionów upraw w Australii Południowej i Wiktorii jednak będą średnie lub powyżej średniej.

● W wielu regionach trwają zbiory, ale opady deszczu na początku listopada spowolniły ich postęp w południowej Nowej Południowej Walii, Wiktorii i Australii Południowej.

● Prognozuje się, że produkcja roślin ozimych w sezonie 2019/2020 spadnie o 3 proc. do 29,4 mln ton, czyli o około 27 proc. poniżej średniej 10-letniej.

● Oczekuje się, że produkcja roślin ozimych spadnie trzeci rok z rzędu, odkąd rekordowo wysoką produkcję osiągnięto w sezonie 2016/2017.

● Prognozuje się, że produkcja będzie poniżej średniej w każdym stanie z wyjątkiem Wiktorii, gdzie oczekuje się produkcji powyżej średniej.

● W przypadku głównych upraw ozimych oczekuje się, że:

● Produkcja pszenicy spadnie o 8 proc. do około 15,9 mln ton, czyli o 35 proc. poniżej średniej 10-letniej.

● Produkcja jęczmienia wzrośnie o 4 proc. do około 8,7 mln ton, czyli o 3 proc. poniżej średniej 10-letniej.

● Produkcja rzepaku spadnie o 4 proc. do około 2,1 miliona ton, czyli o 35 proc. poniżej średniej 10-letniej.

● Szacuje się, że powierzchnia obsadzona uprawami ozimymi wzrosła do nieco poniżej 18,1 miliona hektarów, częściowo, dlatego, że rośliny z mniejszego obszaru uprawy nie zostały zebrane na ziarno, ale zostały wykorzystane w inny sposób.

● Rośliny uprawiane do produkcji zbóż i nasion oleistych, które zostały przycięte w tym roku na siano, zostały przycięte w odpowiedzi na wysokie ceny pasz i niekorzystne warunki sezonowe we wrześniu w regionach o niskim poziomie wilgotności gleby na początku wiosny.

● Oczekuje się, że powierzchnia obsadzona uprawami jarymi spadnie w sezonie 2019/2020, drugi rok z rzędu, do 535 000 hektarów, co odzwierciedla niski poziom wilgotności gleby i niekorzystne perspektywy warunków wegetacji w okresie letnim w Queensland i północnej Nowej Południowej Walii. Oczekuje się, że produkcja roślin jarych spadnie o 52 proc. do około 1,2 miliona ton.