Według badań, w większości duńscy rolnicy są wykwalifikowanymi producentami, którzy średnio lepiej wykorzystują swój potencjał produkcyjny niż podobni producenci w UE. Duńscy producenci rolni mają jednak gorsze możliwości produkcyjne niż rolnicy w większości innych krajów UE.
Profesor Mette Asmild autor raportu twierdzi, że duńscy rolnicy są dobrzy w wykorzystywaniu szans, ale dostępne dla nich możliwości są po prostu gorsze..

Koszty produkcji są głównym powodem, dla którego duńscy rolnicy mają gorsze możliwości produkcyjne niż ich odpowiednicy w innych krajach. Większe koszty są związane z m.in. z kosztami pracy wynikającymi z wynagrodzeń pracowników, cenami gruntów, kosztami budowy i remontu budynków, cenami pasz, nawozów, usług weterynaryjnych. Różnice te mogą również prowadzić do wzrostu kosztów dla indywidualnych rolników w porównaniu z kosztami w innych krajach. Ogólnie jednak jest to wyższy koszt produkcji.

Pomimo pogorszenia warunków ze względu na wyższe koszty produkcji, duńscy rolnicy nadal osiągają dobre wyniki w niektórych obszarach. W analizie naukowcy stwierdzili, że producenci mleka, zajmujący się uprawą roślin i produkcją trzody chlewnej radzą sobie lepiej niż inni rolnicy. Liczne duńskie gospodarstwa zbliżyły się do szczytowych poziomów wydajności, podczas gdy w innych krajach najlepsze i najgorsze były równomiernie rozłożone w całym spektrum wydajności.
Istnieje kilka wyjaśnień, dlaczego duńscy rolnicy ogólnie lepiej wykorzystują swoje możliwości. Może to być fakt, że duńscy rolnicy są lepiej wykształceni i lepiej poinformowani niż w innych krajach UE. Ale może to być także proces - rodzaj „doboru naturalnego” - w sektorze rolnym.

W rezultacie jest mniej miejsca na poprawę wśród duńskich producentów rolnych niż na producentów w tych krajach, z którymi są porównywani.

Krajami objętymi analizą były: Belgia, Bułgaria, Cypr, Dania, Estonia, Finlandia, Francja, Grecja, Holandia, Włochy, Irlandia, Chorwacja, Litwa, Łotwa, Polska, Portugalia, Słowacja, Słowenia, Szwecja, Wielka Brytania, Hiszpania, Czechy, Niemcy, Węgry, Austria i dwa niemieckie landy: Dolna Saksonia i Szlezwik-Holsztyn.

Analiza dotyczy danych z lat 2010–2015, czyli do ostatniego roku, w którym porównywalne dane na poziomie europejskim były dostępne.