Osiągnął też najwyższy poziom od lipca 2014 r. Wzrosty zanotowano we wskaźnikach cukru i olejów roślinnych, podczas gdy w przypadku zbóż, nabiału i mięsa wzrosty były mniejsze.

Wskaźnik cen zbóż FAO wyniósł w lutym średnio 125,7 punktu, co oznacza wzrost o 1,5 punktu (1,2 procent) w porównaniu ze styczniem i 26,3 punktu (26,5 procent) powyżej poziomu z lutego 2020 roku. Wśród głównych zbóż paszowych najbardziej wzrosły ceny międzynarodowe sorgo, które w lutym były wyższe o 17,4 proc., i o 82,1 proc. powyżej wartości w lutym ubiegłego roku, spowodowane przez utrzymujący się silny popyt ze strony Chin. Ceny eksportowe kukurydzy w lutym wzrosły o 45,5 proc. w porównaniu z rokiem poprzednim, czemu sprzyjał nadal silny popyt importowy przy malejących dostawach eksportowych. Ceny eksportowe pszenicy pozostały w lutym prawie stabilne, ale wzrosły o 19,8 procent w porównaniu z ubiegłorocznym poziomem.

Wskaźnik cen olejów roślinnych FAO wyniósł w lutym średnio 147,4 punktu, zyskując 8,6 punktu (lub 6,2 procent) osiągając najwyższy poziom od kwietnia 2012 roku. Utrzymują się stabilniejsze ceny oleju palmowego, sojowego, rzepakowego i słonecznikowego. Międzynarodowe ceny oleju palmowego rosły dziewiąty miesiąc z rzędu w lutym, napędzane obawami o niskie poziomy zapasów w wiodących krajach eksportujących, które spadły poniżej potencjalnych produkcji. Jednocześnie notowania soi pozostawały na trajektorii wzrostowej, głównie odzwierciedlając obecne ograniczenia podaży na świecie przed pojawieniem się nowych plonów w Ameryce Południowej. W przypadku oleju rzepakowego i słonecznikowego na wzrost cen na rynkach międzynarodowych wpłynęły odpowiednio niższe niż początkowo zakładano perspektywy produkcji w 2021 r w Unii Europejskiej oraz dalsze zmniejszenie dostępności eksportowej w regionie Morza Czarnego. Warto zauważyć, że rosnące ceny ropy naftowej również przyczyniły się do wzrostu ceny olejów roślinnych.

Wskaźnik cen wyrobów mlecznych FAO wynosił w lutym średnio 113,0 punktów, co oznacza wzrost o 1,9 punktu (1,7 procent) od stycznia, rósł dziewiąty miesiąc z rzędu i zbliżał się do 40-miesięcznego maksimum. W lutym międzynarodowe notowania cen masła wzrosły, czemu sprzyjał silny import z Chin przy ograniczonych dostawach eksportowych z Europy Zachodniej Spowodowane to było wzrostem popytu wewnętrznego w związku ze zbliżającymi się świętami. Notowania pełnego mleka w proszku (WMP) wzrosły ze względu na duże zakupy importowe i obawy dotyczące potencjalnie niższych dostaw eksportowych z Nowej Zelandii, wynikające z suszy. Ceny odtłuszczonego mleka w proszku również wzrosły, odzwierciedlając niskie zapasy i ograniczoną dostępność eksportową w Europie. Z kolei zmniejszony popyt na dostawy spot, w połączeniu z wysokimi zapasami w USA, wpłynął na notowania serów.

Wskaźnik cen mięsa FAO wynosił w lutym średnio 96,4 punktu, co oznacza wzrost o 0,6 punktu (0,6 procent) od stycznia i oznacza piąty z rzędu miesięczny wzrost, ale wciąż o 4,1 punktu (4,0 procent) poniżej poziomu z analogicznego miesiąca ubiegłego roku. W lutym międzynarodowe notowania cen mięsa wołowego i owczego wzrosły głównie z powodu ograniczonych dostaw w kluczowych regionach produkcyjnych, co zostało dodatkowo wzmocnione przez niższe przetwórstwo w Oceanii spowodowany ciągłym popyt na odbudowę stad. Z kolei notowania mięsa wieprzowego spadły, czemu sprzyjały mniejsze zakupy z Chin w warunkach dużej nadwyżki podaży i wzrostu niesprzedanych świń w Niemczech z powodu utrzymującego się zakazu eksportu na rynki azjatyckie. Zmniejszone zakupy Chin również wpłynęły na globalne notowania drobiu, pomimo zimowych zakłóceń w dostawach z USA spowodowanych anomaliami pogodowymi.

Wskaźnik cen cukru FAO wynosił w lutym średnio 100,2 punktu, co oznacza wzrost o 6 punktów (6,4 procent) od stycznia, co oznacza drugi z rzędu miesięczny wzrost i najwyższy poziom od kwietnia 2017 r. Ostatni wzrost międzynarodowych notowań cen cukru spowodowany był utrzymującymi się obawami w związku ze spadkami produkcji w kluczowych krajach produkujących i silnym popycie importowym z Azji w sezonie 2020/2021. Do utrzymania wyższych cen przyczyniły się ograniczenia logistyczne utrudniające dostawy z Indii oraz wzrost cen ropy naftowej, który może spowodować większe zużycie trzciny cukrowej na produkcję etanolu w Brazylii. Potencjalnie większe miesięczne wzrosty cen zostały jednak powstrzymane przez oczekiwania wzrostu produkcji w Tajlandii