Odbicie FFPI w styczniu spowodowane było solidnymi wzrostami w zakresie olejów roślinnych i subwskaźnika wyrobów mleczarskich, częściowo skompensowanych przez spadek cen cukru drugi miesiąc z rzędu. Wskaźniki cząstkowe mięsa i zbóż pozostały w dużej mierze niezmienione.

Nieznaczny wzrost cen zbóż

Wskaźnik cen zbóż FAO wynosił w styczniu średnio 140,6 punktu, nieznacznie wzrósł (0,1 procent) od grudnia i 15,6 punktu (12,5 procent) powyżej poziomu sprzed roku.

Światowe ceny pszenicy spadły w styczniu o 3,1 procent, przy zwiększonych dostawach sezonowych z dużych zbiorów w Australii i Argentynie. Jednak wsparcie ze strony utrzymującego się silnego popytu w warunkach ograniczonej globalnej dostępności pszenicy wyższej, jakości oraz niepewności, co do dostaw na eksport zapobiegły dalszemu spadkowi cen.

Z kolei ceny eksportowe kukurydzy wzrosły w styczniu i wzrosły o 3,8 procent od grudnia, głównie z powodu obaw o utrzymujące się susze na półkuli południowej, czyli w Argentynie i Brazylii. Sytuacja rozlania na rynku pszenicy wywołała presję na wzrost cen kukurydzy.

Wśród innych zbóż paszowych w styczniu wzrosły również międzynarodowe ceny sorgo, zgodnie z trendami cenowymi kukurydzy, podczas gdy notowania jęczmienia były nieco niższe. Zakończenie zbiorów głównych zbóż u głównych dostawców i zakupy dokonywane przez azjatyckich nabywców również podniosły w styczniu międzynarodowe ceny ryżu o 3,1 procent.

Rekordowy wzrost wskaźnika cen olejów roślinnych

Wskaźnik cen olejów roślinnych FAO wynosił w styczniu średnio 185,9 punktu, co oznacza wzrost o 7,4 punktu (4,2 procent) miesiąc do miesiąca, co oznacza rekordowy poziom.

Wzrost ten odzwierciedlał wyższe notowania oleju palmowego, sojowego, rzepakowego i słonecznikowego. Po krótkotrwałym spadku, międzynarodowe ceny oleju palmowego odbiły się w styczniu, w dużej mierze podszyte obawami o możliwe ograniczenie możliwości eksportowych z Indonezji, największego światowego eksportera oleju palmowego, a także słabym wytwarzaniem w kluczowych krajach produkujących.

Światowe ceny oleju sojowego również wzrosły, wspierane przez duże zakupy importowe, zwłaszcza z Indii.

W międzyczasie ceny rzepaku i oleju słonecznikowego rosły odpowiednio przez utrzymującą się mniejszą podaż i rosnący globalny popyt importowy. Rosnące ceny ropy naftowej również wspierały międzynarodowe wartości olejów roślinnych.

Piąty z rzędu miesiąc wzrostu wskaźnika cen produktów mlecznych

Wskaźnik cen produktów mlecznych FAO wynosił w styczniu średnio 132,1 punktu, co oznacza wzrost o 3,1 punktu (2,4 procent) od grudnia 2021 r., co oznacza piąty z rzędu miesięczny wzrost i plasuje wskaźnik o 20,8 punktu (18,7 procent) powyżej jego wartości w analogicznym miesiącu ubiegłego roku.

W styczniu notowania cen produktów mlecznych wzrosły, przy czym najbardziej ceny odtłuszczonego mleka w proszku i masła. Styczniowy wzrost wynikał z sytuacji na światowych rynkach, odzwierciedlającą zmniejszenie dostępności eksportowych produktów mlecznych, zwłaszcza z Europy Zachodniej, gdzie odnotowane zmniejszenie dostaw mleka w niektórych krajach produkujących dużo mleka i niższy poziom. Oczekiwania, że ​​w nadchodzących miesiącach produkcja mleka w Oceanii pozostanie poniżej średnich poziomów, przyczyniły się do zacieśnienia na światowych rynkach mleczarskich. Ponadto opóźnienia w przetwarzaniu mleka i transporcie spowodowane niedoborami siły roboczej związanymi z COVID-19 dodatkowo przyczyniły się do wyższych cen przetworów mlecznych.

Nieznaczny wzrost wskaźnika cen mięsa

Wskaźnik cen mięsa FAO wynosił w styczniu średnio 112,6 punktu i nieznacznie wzrósł od grudnia 2021 r. i podniósł wartość indeksu o 16,6 punktu (17,3 procent) powyżej analogicznego miesiąca rok temu.

W styczniu ceny bydła osiągnęły nowy szczyt, do czego przyczynił się silny globalny popyt importowy przewyższający dostawy eksportowe, głównie z Brazylii i Oceanii, co odzwierciedla niższe dostawy bydła do przetwórstwa.

Tymczasem notowania wieprzowiny nieznacznie wzrosły, ponieważ niedobory siły roboczej i wysokie koszty produkcji osłabiły globalną podaż, przeciwdziałając presji spadkowej wywołanej spowolnieniem importu w Chinach.

Z kolei ceny mięsa owczego i drobiowego uległy dalszemu osłabieniu, ponieważ światowe dostawy eksportowe przewyższyły popyt importowy, pomimo ograniczonych dostaw wynikających z opóźnień w produkcji i transporcie związanych z COVID-19 oraz epidemii ptasiej grypy w niektórych dużych krajach produkujących mięso drobiowe.

Wskaźnik cen cukru spadł po raz drugi z rzędu

Wskaźnik cen cukru FAO wynosił średnio 112,8 punktu w styczniu, co oznacza spadek o 3,7 punktu (3,1 procent) od grudnia, czyli drugi z rzędu miesięczny spadek i najniższy poziom w ciągu ostatnich sześciu miesięcy.

Styczniowy spadek międzynarodowych notowań cen cukru był związany głównie z korzystnymi perspektywami produkcji i dobrymi postępami zbiorów u głównych eksporterów: Indiach i Tajlandii, oraz opadami deszczu w kluczowych obszarach uprawy Brazylii. Ponadto niższe ceny etanolu w Brazylii wywarły w styczniu dalszą presję na obniżenie światowych cen cukru. Umocnienie brazylijskiego reala w stosunku do dolara amerykańskiego, co zwykle ogranicza dostawy z Brazylii, największego światowego eksportera cukru, zapobiegło większym spadkom cen cukru.