Wydruk strony Farmer.pl - portal nowoczesnego rolnika

Wpływ technologii Shredlage na opas buhajów

Autor:

Dodano:

Po raz pierwszy technologia Shredlage została wprowadzona w 2010 r. Od tego czasu zyskała liczne grono zwolenników wśród hodowców bydła mlecznego. Technologia ta pozwala uzyskiwać kiszonkę z kukurydzy o wysokim udziale dużych cząstek roślinnych, przy pełnym, intensywnym rozdrobnieniu ziaren kukurydzy.

W żywieniu przeżuwaczy zastosowanie technologii Shredlage zapewnia lepszy efekt strukturalny i lepszą strawność w porównaniu z tradycyjną, krótko przyciętą kiszonką z kukurydzy. W gospodarstwie rolnym w Münster-Amelsbüren po raz pierwszy w Niemczech zbadano, czy metoda ta wykazuje powyższe oraz inne pozytywne efekty także w opasie buhajów – w odniesieniu do wydajności tuczu, zdrowia zwierząt i wartości tuszy.

Doświadczenie żywieniowe

W ramach trwającego 243 dni doświadczenia żywieniowego na Uniwersytecie Nauk Stosowanych w Osnabrück sprawdzono, jaki wpływ na pobieranie paszy, dzienny przyrost masy ciała, jakość odchodów (strawność), pH żwacza i wartość tuszy buhajów opasowych ma żywienie z wykorzystaniem technologii Shredlage w porównaniu z konwencjonalną kiszonką z kukurydzy. Na przeciętych powierzchniach obu kiszonek z kukurydzy przeprowadzono również pomiary zagęszczenia oraz grzania.

Kukurydza została zebrana na początku września 2019 r. przy użyciu dwóch technologii. Do zbioru konwencjonalnej kiszonki z kukurydzy użyto sieczkarni Claas Jaguar 970 z koncepcją Multi Crop Cracker (MCC) Classic L. Różnica liczby obrotów wynosiła 30 proc., a teoretyczna długość sieczki – 8 mm.

Kiszonkę Shredlage zbierała sieczkarnia Claas Jaguar 950, wyposażona w Corncracker MCC Shredlage, przy 50 proc. różnicy liczby obrotów i długości cięcia ustawionej na 26 mm. Sieczkę zmagazynowano w konwencjonalnym silosie przejazdowym, przy czym jedna strona silosu została wypełniona krótko pociętą kukurydzą, a druga – sieczką Shredlage. Dwa ciągniki przejęły zadanie rozdzielania i zagęszczania. Krótko przycięta kiszonka z kukurydzy została ubita masą całkowitą 18 t, a kiszonka Shredlage wyższą masą pojazdu wynoszącą 22 t – odpowiednio do większej długości cięcia i zaleceń Claas.

Jakie korzyści?

Po 11-tygodniowym okresie zakiszania rozpoczęło się podawanie kiszonek 72 buhajom rasy fleckvieh. Ich średnia waga w momencie rozpoczęcia doświadczenia wynosiła 382 kg. Po podziale na dwie grupy grupa doświadczalna otrzymywała TMR  z kiszonką Shredlage bez słomy, a grupa kontrolna – TMR z krótko przyciętą kiszonką z kukurydzy i słomą.

Dawki pokarmowe różniły się jedynie długością sieczki kiszonek z kukurydzy, dodatkiem słomy oraz kompensacją izoenergetyczną przez pszenżyto, żyto i ziarno kukurydzy. Zawartość energii i składników odżywczych w dawkach doświadczalnych i kontrolnych była stale na porównywalnym poziomie.

Pobieranie paszy każdego dnia rejestrowano i dokumentowano w formie średnich wartości dla grupy. Dodatkowo wszystkie zwierzęta zostały zważone w 64. i ponownie w 176. dniu doświadczenia. Za pomocą bolusów umieszczanych w żwaczu u 6 zwierząt z każdej grupy przez 150 dni doświadczenia mierzono i rejestrowano wartość pH w żwaczu. Ponadto 10-krotnie przeprowadzono płukanie próbek odchodów, aby na ich podstawie wyciągnąć wnioski na temat strawności dawek pokarmowych.

Wreszcie w ramach uboju określono i porównano masę tuszy, klasę handlową i klasę otłuszczenia. Wynikające z tego przychody z tuszy zestawiono z kosztami żywienia grupy doświadczalnej i kontrolnej. W porównaniu uwzględniono przy tym wyższe o 1 euro/t świeżej masy koszty paszy podstawowej dla wariantu Shredlage, które oprócz wyposażenia sieczkarni Claas Jaguar obejmują również większą masę ciągnika do ubijania i większą wymaganą zdolność transportową.

Czas na wyniki

Przy wartościach odpowiednio 224 kg SM/m3 i 216 kg SM/m3 w wariantach krótkiego cięcia i Shredlage uzyskano niemal takie samo zagęszczenie w silosie, bez istotnych różnic. Zgodność w zagęszczeniu zanotowano również w krytycznej górnej warstwie, w której wartości wynosiły odpowiednio 183 i 181,9 kg SM/m3. To kolejny dowód na to, że przy uwzględnieniu większego docisku Shredlage można zagęszczać tak samo dobrze jak krótko przyciętą kiszonkę.

Średnia waga zwierzęcia w 64. dniu doświadczenia była porównywalna i wynosiła nieco poniżej 480 kg w obu grupach. W 176. dniu doświadczenia zwierzęta z grupy Shredlage ważyły 648,6 kg – o 7,4 kg mniej niż zwierzęta z grupy krótkiego cięcia. To różnica, której nie dało się potwierdzić statystykami. Dzienny przyrost masy ciała w ciągu pierwszych 176 dni nie różnił się znacząco w obu grupach: u zwierząt z grupy krótkiego cięcia wyniósł on 1,55 kg, a u zwierząt z grupy Shredlage – 1,51 kg.

Mimo nieco niższych przyrostów dziennych w pierwszych 176 dniach u zwierząt z grupy Shredlage uzyskały one masę tuszy 402,9 kg – to o ok. 6 kg więcej w porównaniu ze zwierzętami z grupy krótkiego cięcia. Nie była to jednak znacząca różnica.

W ramach oceny tusz według klasy handlowej zwierzęta z grupy Shredlage uzyskały średni wynik R+, podczas gdy grupie krótkiego cięcia przyznawano oceny od R do R+. W ocenie klasy otłuszczenia zwierzęta karmione kiszonką Shredlage zostały ocenione na 2+, co było lepszym wynikiem w porównaniu ze zwierzętami karmionymi krótko przyciętą kiszonką, które uzyskały średnią ocenę bliższą 3-. Tym samym grupa Shredlage miała ogólnie lepszą klasę handlową oraz znacznie korzystniejszą klasę otłuszczenia.

Po przepłukaniu próbek odchodów na górnym i środkowym sicie w wariancie Shredlage stwierdzono mniej pozostałości niż w wariancie krótkiego cięcia. Na tej podstawie można stwierdzić, że strawność dawki pokarmowej była lepsza, i to pomimo większej długości cięcia.

Ocena ekonomiczna kosztów zakiszania, paszy i tusz wykazała wartość dodaną na poziomie ok. 39 euro na zwierzę na korzyść wariantu Shredlage.

×