Wydruk strony Farmer.pl - portal nowoczesnego rolnika

DGGS w żywieniu świń

Autor:

Dodano:

Suszony wywar gorzelniany (DGGS) jest produktem ubocznym powstającym przy wytwarzaniu alkoholu etylowego. Skala produkcji etanolu będzie regularnie się zwiększać wobec przewidywanego wzrostu zastosowania etanolu jako biopaliwa, czyli naturalnego dodatku do benzyny. DGGS może być stosowany w żywieniu świń jako dobre źródło białka - mówi prof. Ewa Hanczkowska z Instytutu Zootechniki w Krakowie.

- DGGS powstaje na bazie surowców takich jak: pszenica, jęczmień, kukurydza, pszenżyto. Białko w suszonym wywarze gorzelnianym posiada charakterystykę oraz profil aminokwasowy zbliżony do białka drożdży. Ma bardzo korzystny skład aminokwasów, ponieważ jest bogaty w lizynę, która ogranicza przyswajanie białka z paszy w żywieniu trzody chlewnej. DDGS stanowi alternatywny surowiec paszowy w stosunku do śruty rzepakowej, makuchu rzepakowego, młóta suszonego, w pewnym stopniu może zastępować również śrutę sojową w dawce pokarmowej - mówi prof. Ewa Hanczkowska.


DGGS zawiera mniej węglowodanów niż świeże ziarno (ulegają one przetworzeniu na alkohol), ale sporo białka - około 30 proc. w suchej masie oraz tłuszczu - około 10 proc. Udział suszonego wywaru gorzelnianego w dawce pokarmowej dla poszczególnych grup produkcyjnych trzody chlewnej powinien się kształtować średnio na poziomie: tuczniki do 20 proc., lochy niskoprośne do 50 proc., lochy karmiące do 20 proc., prosięta do 25 proc.


- Przy zakupie DGGS należy zwracać uwagę na barwę. DGGS w zależności od gatunku zboża ma barwę od jasno beżowej (pszenny) do intensywnie żółtej (kukurydziany). Jeżeli barwa jest ciemna (wchodząca w brązowy odcień,) może być to sygnał, że lizyna została unieczynniona w produkcie. Wówczas DGGS traci swoją wartość pokarmową - jest gorszy jakościowo i zawiera mniejsze ilości białka - mówi prof. Ewa Hanczkowska.

×