Wydruk strony Farmer.pl - portal nowoczesnego rolnika

Przed zbiorem - desykacja

Autor:

Dodano:

Do desykacji naci ziemniaka nie można użyć glifosatu.

Jedną z najpopularniejszych substancji aktywnych stosowanych do desykacji roślin uprawnych przed zbiorem jest glifosat. W etykietach-instrukcjach stosowania preparatów zawierających glifosat nie ma jednak zapisów o możliwości ich stosowania do desykacji naci ziemniaka. Nie jest to spowodowane „przeoczeniem" producentów ani tym bardziej chęcią zaoszczędzenia na badaniach rejestracyjnych środka. Substancja ta doskonale sprawdza się do dosuszania zbóż i rzepaku, ale zastosowana na plantacji ziemniaka spowoduje więcej szkody niż pożytku.

Badania polowe przeprowadzone przez naukowców z Zakładu Nasiennictwa i Ochrony Ziemniaka w Boninie dowiodły, że zastosowanie glifosatu wywołało szereg negatywnych oddziaływań na bulwy ziemniaka. Najistotniejszą oraz najbardziej charakterystyczną reakcją był nienaturalny wzrost i rozwój kiełków. Początkowo, kiełki osiągały długość 3-7 mm, a następnie ich wzrost ulegał zahamowaniu, przy jednoczesnym zwielokrotnieniu liczby kiełków wyrastających z jednego oczka. Reakcja była tym silniejsza, im większą dawkę glifosatu zastosowano w zabiegu desykacji.

Zaburzenia kiełkowania bulw wpłynęły na znaczne osłabienie wschodów roślin, a w efekcie na niską obsadę i plony. Bulwy zebrane z plantacji desykowanej glifosatem dały plon średnio o 80 proc. mniejszy w stosunku do kontroli, czyli plantacji obsadzonej bulwami zebranymi z pola na którym nać nie została zniszczona. Dla porównania, desykacja dikwatem miała pozytywny wpływ na uzyskiwane później plony, które były średnio o 5 proc. większe w stosunku do kontroli.

W następstwie zastosowania glifosatu do desykacji naci ziemniaka, kiełkowanie i późniejsze wschody roślin są silnie ograniczone, nawet po okresie przechowywania bulw. Z tego powodu nie należy stosować tej substancji do dosuszania naci, zarówno na planacjach towarowych (jadalnych i skrobiowych) ale też nasiennych.

Do desykacji naci ziemniaka najlepiej wykorzystać preparaty zawierające w składzie jon dikwatu (m. in. Reglone 200 SL; Knoxdown; Plantes 200 SL; Ring 200 SL), glufosynat amonowy (np. Basta 150 SL) lub karfentrazol etylowy (np. Spotlight Plus 060 EO).

Preparaty bazujące na dikwacie i glufosynacie amonowym najlepiej stosować w dawkach dzielonych. Termin pierwszego zabiegu zależy od wielu czynników, w tym od wczesności uprawianej odmiany, presji mszyc - wektorów chorób wirusowych oraz przebiegu warunków pogodowych.

Generalnie, desykację naci należy rozpocząć w momencie, gdy bulwy osiągnęły już odpowiednią wielkość i jakość handlową, a więc w fazie starzenia roślin ziemniaka (BBCH 90), tj. na ok. 2-3 tygodnie przed przewidywanym terminem zbioru.

Opryskiwane rośliny powinny znajdować się w pełni turgoru, ale nie mogą być mokre. Nie należy desykować naci w okresie długotrwałej suszy ani wtedy, gdy ziemia jest popękana na tyle, że widoczne są bulwy.

Po wykonaniu zabiegu desykacji, zbiór wykonuje się po ok. 2 tygodniach. Dłuższe przetrzymywanie bulw w ziemi może spowodować odrastanie części nadziemnej roślin oraz zwiększa ryzyko porażenia bulw rizoktoniozą.

Desykacja naci ziemniaka przynosi wiele korzyści. Można ją nazwać ostatnim zabiegiem ochrony, ponieważ zapobiega porażaniu bulw przez wirusy, zarazę ziemniaka i rizoktoniozę. Poprawia nie tylko zdrowotność ale i jakość plonu, przyspieszając i wyrównując dojrzewanie bulw. Dodatkowo, desykacja sprzyja szybszemu korkowaceniu skórki, dzięki czemu bulwy stają się mniej podatne na uszkodzenia mechaniczne w trakcie zbioru i transportu. Dzięki opryskowi, oprócz naci pozbywamy się zachwaszczenia wtórnego, co ułatwia zbiór i pozostawia czyste stanowisko.

×