Wydruk strony Farmer.pl - portal nowoczesnego rolnika

Różyca – zagrożenie dla zwierząt i hodowców

Autor:

Dodano:

Mimo stosowanych od lat szczepień ochronnych, różyca wciąż pozostaje jedną z groźniejszych chorób trzody chlewnej.

Różyca jest chorobą bakteryjną, zapadają na nie zazwyczaj zwierzęta starsze, powyżej 3 miesiąca życia, nierzadko w końcowej fazie tuczu.

Choroba jest wywoływana przez włoskowca różycy (Erysipelothrix rhusiopathiae). Jest to gramm dodatnia bakteria, rozwijająca się w środowisku tlenowym. Charakteryzuje się podłużnym, lekko zgiętym kształtem. Powszechnie występuje w populacji świń. Szacuje się, że ponad 50 proc. osobników, to nosiciele włoskowca różycy. Bakteria wydalana jest z organizmu wraz z kałem i moczem, przez co rezerwuarem jej występowania, jest również obornik i ściółka. Różyce, mogą również przenosić niektóre gatunki much.

Do organizmu zwierząt, może wnikać drogą skórną (skaleczenia), pokarmową (zanieczyszczona pasza, odchody), czy oddechową. Występowaniu choroby, sprzyja niski poziom higieny i dobrostanu zwierząt. Przypadki choroby, notuje się częściej w gospodarstwach o zbliżonym do ekstensywnego, profilu produkcji, w których nie stosuje się dezynfekcji pomieszczeń, a obornik usuwany jest nieregularnie. Przypadkom różycy, sprzyja także obniżenie odporności będące najczęściej efektem sytuacji stresowych, związanych z transportem zwierząt, lub nagłą zmianą mikroklimatu pomieszczeń.

Różyca, może występować w postaci pokrzywkowej, posocznicowej lub przewlekłej.

Postać pokrzywkowa, objawia się brakiem apetytu, apatią i tendencją do zagrzebywania w ściółce. Następuje przyspieszenie oddechu oraz akcji serca. Zazwyczaj występuje także wysoka gorączka (41-42ºC). Typowym objawem różycy jest wystąpienie czworokątnych plam, barwy czerwonej, lub sinofioletowej.

Początkowe objawy postaci posocznicowej są podobne do postaci pokrzywkowej. Z upływem czasu nasilają się. Plamy pokrywają całe ciało. Zwierzęta często nie mogą wstać, a ich głos staje się „skrzeczący". Znaczne połacie skóry, ulegają martwicy. Nieleczona postać ostra różycy, w więszości przypadków kończy się zgonem.

W przypadku niewłaściwego leczenia, postać pokrzywkowa, może przejść w przewlekłą. Objawia się ona brakiem apetytu, i osłabieniem organizmu. Często występują obrzęki stawów, zapalenie wsierdzia i niewydolność serca. Postać przewlekła jest na ogół nieuleczalna.

W leczeniu postaci posocznicowej i pokrzywkowej, najczęściej stosuje się preparaty, w skład, których wchodzi penicylina krystaliczna i prokainowa. Dodatkowo, podawane są leki przeciwgorączkowe, przeciwbólowe i przeciwzapalne.

W zapobieganiu różycy, największe znaczenie mają szczepionki ochronne. Należy pamiętać, że obecnie stosowane preparaty wymagają dwukrotnego podania. Drugi zabieg, powinien nastąpić 3-4 tygodnie po pierwszym szczepieniu. Jednokrotne szczepienie nie tylko nie chroni przed przypadkami różycy. Może również zaostrzać przebieg choroby.

W prewencji różycy, równie ważne jest zapewnienie odpowiedniego poziomu higieny chlewni, poprzez regularną dezynfekcję. Ograniczyć do minimum należy występowanie sytuacji stresowych, związanych z transportem lub przemieszczeniem zwierząt. W razie możliwości, należy zapobiegać nagłym zmianom temperatury i wilgotności chlewni.

Nie należy zapominać, że różyca stanowi zagrożenie także dla ludzi. Najczęściej przebieg choroby jest łagodny, a jej objawy ograniczają się do wystąpienia wykwitów skórnych, oraz obrzęku węzłów chłonnych. Niekiedy jednak różyca może stanowić zagrożenie dla zdrowia. Znane są bowiem przypadki występowania zapalenia wsierdzia, stawów, czy sepsy, będących następstwem różycy. Dlatego tak ważne jest stosowanie zasad higieny, podczas pracy ze zwierzętami.

×