Wydruk strony Farmer.pl - portal nowoczesnego rolnika

Cirkowiroza - lekceważone źródło strat

Autor:

Dodano:

Ocenia się, że straty powodowane występowaniem cirkowirusa świń, mogą wynosić od 13 do 55 zł, na jednego tucznika. To wskazuje, jak ważne jest zapobieganie występowaniu chorób wywołanych przez PCV-2.

Pierwsze przypadki zachorowań wywołanych przez cirkowirusa świń typu 2 (PCV-2), datuje się na początek lat 90. Wirus początkowo występujący w Ameryce Północnej, szybko przeniósł się do Europy, gdzie już w połowie lat 90, stał się źródłem masowych zachorowań.

Wirus typu PCV-2, cechuje się względnie małą wielkością, w odróżnieniu od większości wirusów, nie wykazuje również większej zmienności genetycznej, przez co możliwe jest opracowanie skutecznie działających szczepionek. Obecnie na zachodzie Europy, szczepi się blisko 80 proc. wszystkich zwierząt. Niestety w Polsce szczepienia profilaktyczne dotyczą niespełna 30 proc. osobników. Bierze się to przypuszczalnie ze źle pojętej oszczędności. Koszt szczepionki to około 5 zł/szt, a straty związane z wystąpieniem cirkowirozy, mogą być wielokrotnie wyższe.

Do zakażenia PCV-2, dochodzi na ogół poprzez kontakt zwierząt, z zakażonymi osobnikami. Wektorem wirusa, są najczęściej prosięta lub loszki wprowadzone do chlewni. Zakażeniom sprzyjają niedostateczne warunki higieniczne panujące w obiekcie (nagromadzenie drobnoustrojów chorobotwórczych), oraz niewłaściwy mikroklimat pomieszczeń. Na wzrost zachorowalności, wpływa również narażenie zwierząt na sytuacje stresowe, związane z łączeniem miotów, czy ich przemieszczaniem.

PCV-2, wywołuje kilka jednostek chorobowych, dotykających zarówno warchlaki, tuczniki, jak i zwierzęta rozpłodowe. Rozrodcza forma cirkowirozy, dotycząca loszek, jest dość rzadko spotykana. Objawia się ona słabą żywotnością miotu, występowaniem mumifikatów, czy też późnych ronień.

Znacznie częstsze, są przypadki cirkowirozy u warchlaków i tuczników. W przypadku warchlaków objawy zakażenia PCV-2, pojawiają się w ciągu kilku tygodni po odsadzeniu. U tuczników, objawy mogą pojawić się w okresie między 10 a 16 tygodniem życia.

Zakażenia cirkowirusem świń, typu 2, mogą przybierać kilka postaci, wśród których wyróżnia się postać wielonarządową, płucną, jelitową, oraz zespół skórno–nerkowy. Wspólne cechy wszystkich form cirkowirozy, to śmiertelność przekraczająca niekiedy 30 proc, charłactwo, niskie przyrosty (niekiedy spadek masy ciała), niechętne pobieranie paszy, oraz bladość skóry. Postać płucna, objawia się ponadto występowaniem duszności, i zapalenia płuc. Postaci jelitowej towarzyszy zazwyczaj biegunka i zapalenie jelit. Zespół skórno-nerkowy objawia się wystąpieniem ciemnoczerwonych, lub brunatnych wybroczyn, na powierzchni przednich i tylnych kończyn, oraz brzucha. Możliwe jest również wystąpienie postaci utajonej. Zwierzęta takie, cechują się niskimi przyrostami, przy jednoczesnym braku objawów chorobowych.

Podstawową metodą prewencji zaburzeń związanych z występowaniem cirkowirusa świń typu 2, jest wykonanie szczepień ochronnych. Można je przeprowadzić na 3 sposoby. W przypadku ograniczonego występowania PCV-2 w otoczeniu, wystarczające jest szczepienie stada podstawowego, tj. loch i loszek. Osobniki rozpłodowe, przekazują wraz z siarą przeciwciała, stymulujące odporność prosiąt na zakażenie wirusem. Zdarzają się jednak sytuacje, gdy szczepieniu poddać należy również prosięta. Ma to miejsce, gdy cirkowiroza pojawia się w stadzie, w którym do tej pory nie wystąpiła., i ma na celu ograniczenie śmiertelności, wśród prosiąt. Trzecim sposobem, stosowania szczepień, jest jednoczesne szczepienie prosiąt i stada zarodowego. Stosuje się je przy nagłym wybuchu postaci klinicznej infekcji PCV-2.

Jako że występowanie cirkowirusa świń typu 2, sprzyja występowaniu infekcji innymi patogenami (PRSS, mykoplazma), szczepienia ochronne, ograniczają również ich konsekwencje.

Walkę z cirkowirozą, wspomaga ograniczenie czynników stresowych, działających na zwierzęta. Ważne jest zachowanie odpowiedniego poziomu dobrostanu zwierząt, poprzez utrzymanie prawidłowej obsady. Unikać należy łączenia miotów charakteryzujących się różnym wiekiem, i pochodzeniem. Nie należy także bez potrzeby przemieszczać zwierząt, gdyż każda zmiana otoczenia, stanowi dla świń sytuację stresową. Zwierzętom zapewnić należy odpowiednią temperaturą, oraz wentylację pomieszczeń. 

×