Wydruk strony Farmer.pl - portal nowoczesnego rolnika

Plon buduje się już uprawą pożniwną

Autor: Jacek Przybył

Dodano: 03-08-2016 08:21

Nie ma jednej uniwersalnej technologii uprawy roli. Należy ją dostosować do warunków glebowych swojego gospodarstwa, bo błędy popełnione w uprawie są nie do naprawienia. Uprawa pożniwna rozpoczyna przygotowanie pola do uprawy rośliny następczej. Jej właściwe przeprowadzenie ma duży wpływ na późniejszy plon.

Wystarczy sobie uświadomić, że prawidłowo wykonana uprawa pożniwna zapobiega utracie z gleby ilości wody odpowiadającej 50 mm opadu deszczu. To wystarcza do wyprodukowania dodatkowo z jednego hektara ok. 0,5 t zboża. Dlatego podstawowym celem uprawy pożniwnej jest przerywanie kapilarnego podsiąkania wody i jej wyparowywanie z powierzchni pola. Ilość zatrzymanej wody w glebie będzie tym większa, im szybciej wykona się uprawę pożniwną. Inne, także ważne cele uprawek pożniwnych to: przyspieszenie kiełkowania nasion chwastów i osypanych nasion zbóż, wymieszanie resztek pożniwnych z glebą i stymulacja rozwoju życia biologicznego w glebie. Uprawki pożniwne są także skuteczne w walce z chorobami i ze szkodnikami.

Wymieszanie resztek pożniwnych z glebą przyspiesza rozkład słomy i stymuluje rozwój pożytecznych mikroorganizmów. Stworzenie korzystnych warunków do szybkiego kiełkowania nasion chwastów samosiewów prowadzi do ograniczenia zachwaszczenia pola. Trzeba jednocześnie pamiętać, że podstawą do prawidłowego wykonania uprawy pożniwnej są dobrze przeprowadzone żniwa: niskie ściernisko i mocno rozdrobniona, równomiernie rozrzucona słoma i plewy.

PODSTAWĄ DOBRZE WYKONANE ŻNIWA

Prawidłowe wykonanie uprawy ścierniska jest ważne w uprawie każdej rośliny, ale szczególnie duże znaczenie ma dla drobnych nasion wysiewanych płytko. Brak wpierw równomiernego rozdzielenia, a następnie dobrego wymieszania z glebą resztek pożniwnych, szczególnie rozdrobnionej słomy, może mieć wpływ na kiełkowanie nasion i późniejszy rozwój roślin. Dlatego podstawą sukcesu w uprawie ścierniska są dobrze wykonane żniwa. Wysokość ścierniska powinna być możliwie mała, najlepiej ok. 10 cm. W praktyce jest to trudne do uzyskania, dlatego zaleca się skrócenie wysokiego ścierniska przy pomocy ścinaczy bijakowych.

Jeżeli słoma nie jest zbierana, to konieczne jest jej pocięcie oraz równomierne rozdzielenie sieczki i zgonin na pasie równym szerokości roboczej kombajnu. Długość sieczki nie powinna przekraczać 100 mm, a w 70 proc. powinna się mieścić się w zakresie od 10 do 40 mm. Takie rozdrobnienie i rozdzielenie sieczki i plew powinien zapewnić odpowiednio wyregulowany rozdrabniacz słomy kombajnu zbożowego, zintegrowany z rozrzutnikiem zgonin. Niestety, większość kombajnów starszej produkcji nie ma możliwości szerokiego rozrzucenia plew. Jest to szczególnie niepożądane, jeżeli na polu zastosowano uprawę konserwującą.

Bardzo ważną kwestią jest szybkość rozkładu substancji organicznej wprowadzonej do gleby. Wpływ na ten proces mają warunki środowiskowe oraz skład chemiczny słomy, a przede wszystkim stosunek C:N (węgla do azotu). Słoma zbóż posiada szeroki stosunek C:N. W słomie z pszenicy ozimej wynosi on 100:1, a w jęczmiennej 62:1. Dla porównania stosunek C:N w przefermentowanym oborniku wynosi 15-20:1. Łatwo dostępny w słomie węgiel stymuluje rozwój mikroorganizmów, które do swojej budowy wykorzystują nie tylko azot zawarty w substancji organicznej, ale również azot glebowy lub azot dostarczany w nawozach mineralnych. Chcąc uniknąć immobilizacji azotu glebowego, należy zastosować nawożenie azotem w dawce ok. 7 kg N/t słomy. Dobre efekty przynosi łączne stosowanie słomy z gnojowicą albo z uprawą motylkowych. (...)

Więcej o uprawie rżyska i wyborze narzędzi do uprawy pożniwnej znajdziecie w najnowszym sierpniowym wydaniu miesięcznika "Farmer".

 

 

 

×