Wydruk strony Farmer.pl - portal nowoczesnego rolnika

Gdy łąka skoszona – co dalej z nawożeniem?

Autor:

Dodano:

Nawożenie łąk po zbiorze I pokosu ogranicza się do podania roślinom azotu i potasu. Azot można zastosować w formie posypowej lub w postaci oprysku.

Wysokość dawki azotu na łąki zależy od intensywności ich użytkowania (łąki 2- i 3-kośne), składu botanicznego runi oraz od warunków wodnych i pogodowych. Dobra, 2-kośna łąka pozwala zebrać do 8 t siana z ha, 3-kośna plonuje na poziomie 10 t/ha.

NAWOŻENIE AZOTEM

Chcąc zebrać łącznie w sezonie 8 t siana z ha, należy przyjąć, że rośliny muszą pobrać 200 kg N/ha. Nie jest to równoznaczne z wysokością nawożenia mineralnego tym składnikiem. Znaczna część zapotrzebowania na azot pokrywana jest z rozkładającej się darni. Przeciętnie jest to 60-80 kg N/ ha. Jedynie w suche lata ilość rozkładanej glebowej substancji organicznej jest większa i rośliny mogą wówczas pobrać z gleby 80-100 kg N z hektara. Wówczas dawkę azotu można, a nawet należy obniżyć. Jednocześnie należy uwzględnić, że wykorzystanie azotu z zastosowanego nawozu sięga maksymalnie 80 proc. Tak więc całoroczne nawożenie łąk azotem mineralnym wynoszące 120 kg N/ha należy podnieść do 150 kg N/ha. Ilość tę należy rozłożyć na kilka porcji.

Na łąkach położonych na glebach mineralnych, użytkowanych 3-kośnie, azot stosuje się w proporcji: 50 proc. wczesną wiosną, 30 proc. po zbiorze pierwszego pokosu i 20 proc. po kolejnym, lub gdy łąka koszona jest 2-krotnie 60 proc. wiosną, a reszta po pierwszym pokosie. W gorszych warunkach glebowych i przy gorszym uwilgotnieniu decyzja o nawożeniu w trakcie wegetacji zależy od przebiegu pogody. Przy niedoborze opadów nawożenie należy odroczyć, a czasem nawet od niego odstąpić.

Na glebach organicznych, charakteryzujących się dużą mineralizacją i dobrze uwilgotnionych, o wydajności siana podobnej jak na glebach mineralnych, roczna dawka azotu powinna wynosić 60-80 kg/ha, zaś na glebach o wolniejszej mineralizacji 80-100 kg/ha, z zachowaniem podziału 60 proc. wiosną i 40 proc. po pierwszym pokosie.

NALISTNE NAWOŻENIE AZOTEM

Dolistne dokarmianie roślin łąkowych daje większe możliwości ingerencji we wzrost i rozwój roślin, szczególnie w okresach niekorzystnej pogody (susza), oraz umożliwia ciągłe uzupełnianie mikroelementów, które są niezbędne dla roślin i jednocześnie bardzo cenne dla zwierząt.

W warunkach początkowych suszy występuje ograniczenie pobierania składników pokarmowych przez system korzeniowy, dlatego wówczas w pełni uzasadnione jest ich dostarczenie w formie płynnej. Trzeba jednak pamiętać, że wchłanianie składników pokarmowych przez liście jest tym większe, im dłużej pozostają na liściu w formie roztworu, a nie ulegają krystalizacji. Dlatego też najlepiej wykonywać zabieg dolistnego dokarmiania po zachodzie słońca, kiedy zwiększa się wilgotność powietrza. Wykonanie zabiegu w czasie suchej i upalnej pogody nie daje oczekiwanych efektów, szybkie odparowanie wody z roztworu uniemożliwia prawidłowe pobranie składników pokarmowych.

Nalistne podawanie roślinom łąkowym azotu pozwala zmniejszyć zużycie tych nawozów o 50 proc. przy zachowaniu dotychczasowego poziomu plonowania. Nalistne dokarmianie to zabieg powszechnie stosowany w uprawie zbóż i roślin okopowych, a jeszcze niedostatecznie wdrożony na użytkach zielonych.

Do oprysku należy użyć 300-400 l 15- proc. roztworu mocznika (15 kg nawozu na 100 l wody). Oprócz azotu ciecz powinna zawierać 5 proc., a w przypadku silnego niedoboru magnezu nawet 10 proc., siarczanu magnezu oraz płynny nawóz mikroelementowy. Ważne jest, by aplikowany roztwór zastosować w ilości gwarantującej równomierne zwilżenie roślin, a równocześnie, by nie spływał on z roślin do gleby.

NAWOŻENIE POTASEM

Ze względu na swoją ruchliwość potas musi być podawany roślinom bardzo precyzyjnie. Dawka powinna wynikać z rzeczywistej zasobności gleby, stąd istnieje potrzeba opierania się na wynikach jej analizy chemicznej. Tylko wówczas możliwe jest zachowanie optymalnej dla zwierząt zawartości K2O w suchej masie paszy, na poziomie 1,7 proc.

Większe potrzeby nawożenia potasem występują na glebach organicznych i w przypadku runi z dużym udziałem roślin motylkowatych. Przeciętnie na łąki zaleca się stosować potas w dwóch dawkach: wiosennej i po pierwszym lub drugim pokosie, w ilości po 50-60 kg K2O/ha. Przy większych dawkach potasu w warunkach słabszej zasobności gleb lub intensywniejszego zbioru łąk całoroczną dawkę należy podzielić na 3 części, nie przekraczając jednorazowo dawki 50 kg K2O/ha.

 

Artykuł ukazał się w majowym numerze miesięcznika "Farmer"

×