Wydruk strony Farmer.pl - portal nowoczesnego rolnika

Spada wskaźnik ubóstwa na polskiej wsi

Autor: Marzena Pokora-Kalinowska

Dodano: 20-07-2019 06:14

W latach 2015-17 wskaźnik ubóstwa na polskiej wsi spadł o blisko 6 proc. i stał się niższy od średniej w UE.

Stopa ubóstwa w 2017 r. w Polsce wynosiła 21,9 proc., rok wcześniej – 24,3 proc. Na obszarach wiejskich była nieco wyższa, wynosiła odpowiednio 24,2 proc. i 27,9 proc. Warto przy tym podkreślić, że w 2015 r. przeciętna wartość dla Polski była dużo niższa (23,4 proc.) niż dla terenów wiejskich (30 proc.).

Zatem w okresie 2015-2017 następował szczególny spadek stopy ubóstwa na terenach wiejskich w Polsce. Widać to także w odniesieniu do średniej EU28: o ile w 2015 r. mieliśmy na terenach wiejskich stopę ubóstwa o 4,5 proc. wyższą niż w UE, to w 2017 r. była ona już o 0,2 proc. niższa.

Sprawozdanie roczne z realizacji PROW tłumaczy te zmiany wzrostem poziomu zatrudnienia i wynagrodzeń. Wprowadzono też szereg transferów społecznych (np. Rodzina 500+ i Maluch+). Jak zauważono, od 2015 r. nie zmieniał się poziom granic ubóstwa skrajnego (w 2016 r. dla jednoosobowego gospodarstwa to 550 zł), „tzn. pomimo przeciętnie większego dobrostanu społeczeństwa, ale też inflacji i zwiększających się kosztów życia – próg utrzymywał się na tym samym poziomie, przez co relatywnie łatwiej było go przekroczyć, co niekoniecznie obiektywnie przekładało się na wyższy standard egzystencji”.

Odnotowano też „istotny wpływ PROW 2014-2020 na osiągnięcie powyższego celu.

Bez realizacji PROW 2014-2020:

- wskaźnik zasięgu ubóstwa na obszarach wiejskich byłby wyższy o 23 proc. w 2016 r., a w 2017 roku wyższy o 28 proc.;

- liczba ubogich gospodarstw domowych korzystających z pomocy społecznej na obszarach wiejskich byłaby w 2016 r. o 23 proc. wyższa, a w 2017 roku wyższa o 29 proc.;

- skrajne ubóstwo na wsi byłoby o 20 proc. wyższe niż faktycznie;

- liczba gospodarstw domowych korzystających ze środowiskowej pomocy społecznej na wsi poniżej kryterium dochodowego na 1000 mieszkańców wsi wyniosłaby w 2017 roku średnio w województwach (średnia arytmetyczna) o blisko 3 więcej niż faktycznie, tj. 17,6 zamiast 14,6.”

W sprawozdaniu zauważono też, że przeciętny miesięczny dochód na 1 osobę z gospodarstwa indywidualnego w rolnictwie w relacji do dochodu na 1 osobę z pracy na własny rachunek w 2015 r. wynosił 36,8 proc., a w 2017 r. – już 50,1 proc.

Warto też zauważyć, że zmniejszyła się liczba pełnozatrudnionych w gospodarstwie indywidualnym na 100 ha użytków rolnych – z 9,7 w 2015 na 6,6 w 2017 r.

×