Wydruk strony Farmer.pl - portal nowoczesnego rolnika

Zachwaszczenie upraw

Autor:

Dodano:

Nie zawsze w porę przeprowadzone zabiegi odchwaszczania i towarzysząca nam przez całą jesień i zimę ciepła pogoda sprawiają, że w tym roku silnie rozwinięte chwasty wczesną wiosną będą występować masowo.

Plantacje, w których stosowano jesienne zabiegi herbicydami, w większości nie są zachwaszczone lub chwasty występują głównie na brzeżnych pasach pól. W okresie wiosennym będą wymagały jedynie zabiegów korekcyjnych. Tam, gdzie udało się wyeliminować z plantacji gatunki zimujące - chabra bławatka, fiołka polnego, mak polny, marunę bezwonną, przytulię czepną, tobołki polne, gwiazdnicę pospolitą, miotłę zbożową - wystarczy zastosować herbicydy jednoskładnikowe (w zależności od wschodów wiosennych chwastów).

Do walki z gatunkami chwastów dwuliściennych w pszenicy ozimej wykorzystać można preparaty zawierające admidosulfuron (np. Grodyl 75 WG), florasulam (np. Kantor 050 SC), fluroksypyr (np. jeden z preparatów Starane), karfentrazon (np. Aurora 40 WG), metsulfuron (Pike 20 WG), tribenuron metylu (np. jeden z preparatów Granstar). Jeśli na polu występuje zachwaszczenie różnymi gatunkami, to wiele z ww. substancji można zastosować łącznie lub sięgnąć po ich fabryczne mieszaniny.

Gorzej prezentują się uprawy, gdzie z różnych przyczyn zabieg odchwaszczania nie został przeprowadzony. Niezwalczone chwasty zimujące tej zimy, która w większości kraju bardziej przypomina jesień, mają się doskonale.

Niektóre gatunki (np. tobołki polne) już w styczniu kwitły i wydawały nasiona - źródło rozwoju chwastów w dalszej uprawie roślin. W takich plantacjach zachwaszczenie jest spore i dlatego należy się liczyć z tym, że wiosną przyjdzie nam walczyć z silnie rozwiniętymi chwastami. Oznacza to konieczność zastosowania najwyższej z zalecanych dawek i wykorzystania substancji czynnych (s.cz.) o wysokiej skuteczności względem poszczególnych gatunków chwastów.

Na wykę drobnokwiatową w zbożach ozimych, która występuje zarówno na glebach piaszczystych, jak i gliniastych, ale częściej na lżejszych i ubogich w wapń, zadziała np. s.cz. 2,4-D. Substancja jest stosowana także do walki m.in. z przetacznikiem perskim. Dobrze, jeśli jest składnikiem mieszaniny, w skład której wchodzi jeszcze inna substancja, która pozwala zastosować preparat w niższych temperaturach. Minimalna temperatura dla 2,4-D to 8-12oC.

Przytulię czepną z plantacji należy wyeliminować jeszcze przed jej kwitnieniem. Większość preparatów w zaleceniach ma informację, że powinno się je stosować, gdy chwast jest w fazie od 6 do ok. 10 okółków, a niektóre można stosować niezależnie od fazy rozwojowej przytuli do liścia flagowego zbóż. W praktyce najlepszą skuteczność w zwalczaniu tego trudnego chwastu uzyskuje się, jeśli nie wytworzy on 8 okółków. Chwast jest wrażliwy na amidosulfuron i fluroksypyr w każdej fazie rozwojowej. Na dojrzałą, starszą przytulię zadziała też s.cz. karfentrazon etylu (np. Aurora 40 WG), która ma charakter parzący.

Z większością chwatów dwuliściennych w pszenicy radzi sobie np. s.cz. florasulam - zalecana pojedynczo oraz w gotowych mieszaninach fabrycznych preparatów herbicydowych. Młode chwasty (do 6. liścia) niszczy dość szybko. Wyeliminuje też starsze, ale trzeba uzbroić się w cierpliwość i poczekać na efekt ok. 3 tygodni.

Dokuczliwy jest bodziszek (występuje kilka gatunków - drobny, kosmaty, porozcinany, łąkowy - zbliżonych wyglądem i o podobnych wymaganiach stanowiskowych). Jedna roślina wydaje 200-400 nasion, które w momencie pękania rozłupki wysypują się na odległość kliku metrów. Nasiona wyposażone są w małą ość, która ułatwia zaczepienie się do podłoża i gdy jest wilgotno, pozwala wkręcić się w glebę. Pozostawiony chwast szybko się rozrasta, dlatego wiosną trzeba go zwalczać. Z bodziszkiem i samosiewami rzepaku walczyć można, wykorzystując s.cz. chlorosulfuron (np. Glean 75 WG).

Fiołek polny występuje na różnych typach gleb, zarówno na ciężkich, jak i lekkich. Niezwalczony szybko opanowuje przestrzeń, przez co jest trudny do wyeliminowania z plantacji. W okresie wiosennym przeciwko fiołkom wykorzystuje się s.cz. tribenuron metylu, którą można stosować już od 2oC, przy czym w przypadku fenotypów zimujących, silnie ukorzenionych zostanie jedynie zahamowany ich wzrost. Natomiast substancja zadziała skutecznie na młode osobniki. Na jej bazie zarejestrowanych jest kilkadziesiąt preparatów (np. Granstar 75 WG). Dla wzmocnienia działania substancja stosowana jest razem z metsulfuronem metylu w gotowych mieszaninach fabrycznych (np. Finish SX 40 SG, Herkules 75 SG, Chisel Nowy 51,6 WG, który zużyć trzeba do końca roku.). Fiołka skutecznie eliminuje substancja czynna aminopyralid wchodząc w skład mieszaniny m.in. z florasulamem, np. Lancet Plus 125 WG.

×