Wydruk strony Farmer.pl - portal nowoczesnego rolnika

Zwalczanie stonki ziemniaczanej

Autor: Wojciech Konieczny

Dodano: 27-05-2020 13:27

Najważniejszym szkodnikiem ziemniaków w Polsce nadal pozostaje stonka ziemniaczana. Według badań IHAR, w odmianach wczesnych i średnio wczesnych ubytki plonów mogą wynosić 20-30%, a w warunkach gołożerów nawet 70%.

Stonka ziemniaczana pochodzi z rejonu o łagodniejszym klimacie i jest chrząszczem ciepłolubnym. Optymalna temperatura dla jej rozwoju to 18-26°C. Nie mniej znakomicie przystosowała się do życia w Polsce i od połowy XX wieku dokonuje spustoszeń na plantacjach roślin z rodziny psiankowatych poza ziemniakiem są to np. pomidor, papryka. Szkodnik ten jest tak charakterystyczny, że nie trzeba go opisywać.

Największe straty powodują owady dorosłe po wyjściu z zimowisk, larwy wylęgłe z jaj złożonych przez samice tego pokolenia oraz młode chrząszcze letniego pokolenia. Okres żerowania tego szkodnika jest więc bardzo rozciągnięty w czasie, co w naturalny sposób utrudnia zwalczanie.

Intensywna ochrona ziemniaka przed stonką obejmuje wykonanie trzech zabiegów. Dotyczy to jednak tylko odmian późnych w lata sprzyjające rozwojowi tego szkodnika. I oprysk powinien być wykonany w momencie masowego pojawu chrząszczy, czego fenologicznym wskaźnikiem jest kwitnienie robinii akacjowej, co w warunkach Mazowsza powinno nastąpić za 4-5 dni. II oprysk wykonywany jest na młode larwy. Zazwyczaj jest to III dekada czerwca. Termin ewentualnego III oprysku, służącego eliminacji chrząszczy pokolenia letniego przypada na III dekadę lipca lub I dekadę sierpnia.

Zabieg zwalczania stonki ziemniaczanej należy wykonać po przekroczeniu progu ekonomicznej szkodliwości: 

·      1 chrząszcz na 25 roślinach lub 1–2 chrząszcze na 1 m2,

·      10 złóż jaj na 10 roślinach,

·      15 larw na 1 roślinie.

Najpopularniejszymi środkami do zwalczania stonki ziemniaczanej w Polsce, są powierzchniowoczynne insektycydy z grupy pyretroidów. Rolnicy cenią je sobie za atrakcyjny stosunek skuteczności do ceny. Drugą równie popularna grupą preparatów są oparte na neonikotynoidach. Efekty ich stosowania widać już w pierwszym dniu po zabiegu.

W zwalczaniu stonki ziemniaczanej bardzo ważnym zagadnieniem jest przeciwdziałanie powstawaniu odporności tego szkodnika na insektycydy. W tym celu należy stosować przemiennie insektycydy z różnych grup chemicznych. Wieloletnie stosowanie tej samej grupy insektycydów może prowadzić do powstania odporności stonki ziemniaczanej, co w praktyce wpływa na zmniejszenie efektu zwalczania. Neonikotynoidy wykazują inny mechanizm działania niż dotychczas stosowane grupy chemiczne insektycydów i nie wykazują odporności krzyżowej z pyretroidami.

Z uwagi na często (niestety) spotykane kwitnące chwasty na plantacjach ziemniaka, zabieg chemiczny musi być wykonany z zachowaniem szczególnych zasad bezpieczeństwa, z uwzględnieniem okresu prewencji. Nieprzestrzeganie przepisów grozi zatruciem pszczół i dzikich owadów zapylających licznie oblatujących kwitnące chwasty.

Wybierając insektycyd do ochrony ziemniaka jadalnego szczególnie odmian wczesnych, należy zwrócić uwagę na długość okresu karencji.

×