Wydruk strony Farmer.pl - portal nowoczesnego rolnika

Plenne odmiany pszenicy ozimej

Autor:

Dodano:

Wysokie i wierne w latach plonowanie to cechy, na które rolnicy zwracają uwagę przy wyborze odmiany do siewu w swoim gospodarstwie. Wyniki doświadczeń prowadzonych w ramach programu Porejestrowego Doświadczalnictwa Odmianowego (PDO) pozwalają dobrać te najplenniejsze kreacje odmianowe.

Przedstawiamy zestawienie najwyżej plonujących w roku ubiegłym odmian, na tle ich wyników w latach wcześniejszych. Zarówno rok 2019, jak i 2018 nie należały do najłatwiejszych. Panowała głęboka susza. Tym bardziej w trudnych warunkach pogodowych warto prześledzić, które kreacje odmianowe poradziły sobie najlepiej.

W tabeli prezentujemy wstępne wyniki PDO, które zawierają wyniki plonowania wszystkich odmian zarejestrowanych według stanu na 1 września 2019 r., z wyjątkiem tych, które nie były badane w trzech wcześniejszych latach. W tabeli 1. figurują także rezultaty doświadczeń z wybranymi odmianami ze Wspólnotowego Katalogu Odmian Roślin Rolniczych (tzw. lista CCA), które wcześniej przeszły co najmniej dwuletni cykl badań w doświadczeniach rozpoznawczych. Dodatkowo w tabeli 2. przedstawiamy przeważnie po dziesięć odmian (w różnych grupach wartości technologicznej ziarna), które najwyżej plonowały w poszczególnych regionach kraju.

Które odmiany najlepsze?

Do tabeli wybraliśmy po dziesięć najplenniejszych odmian z dwóch grup (A i B) i po kilka z pozostałych grup.

Jak wynika z danych COBORU, mimo że w 2019 r. na znacznym obszarze naszego kraju wystąpiła susza, to średni plon ziarna odmian wzorcowych na przeciętnym poziomie agrotechniki (a1) był o 7,1 dt z ha wyższy niż w 2018 r. i wyniósł 83,6 dt/ha wobec 76,5 rok wcześniej. Efektywność dodatkowych zabiegów ochrony roślin i nawożenia azotem – wysoki poziom agrotechniki (a2) – była niższa, bo wyniosła +8,1 dt/ha, w stosunku do rezultatu z 2018 r., w którym było to +10,1 dt/ha.
W roku ubiegłym najwyżej plonującymi na poziomie a1 odmianami (niezależnie od przynależności do grupy jakościowej) były:
Tonnage – 114 proc. plonu wzorca,
KWS Donovan – 109 proc.,
LG Keramik – 108 proc.,
RGT Specialist – 107 proc.,
Venecja – 106 proc.
Na poziomie a2 najplenniejsze były natomiast:
Tonnage – 112 proc.,
KWS Donovan – 111 proc.,
LG Keramik, Venecja, Opoka, RGT Specialist, Godnik – każda 105 proc.

Różne poziomy agrotechniki

Nie można pominąć faktu, że wstępne wyniki PDO są realizowane na dwóch poziomach agrotechniki, czyli a1 – przeciętny i a2 – wysoki (zwiększone nawożenie azotowe, dolistne preparaty wieloskładnikowe, ochrona przed wyleganiem i chorobami). Czy plonowanie poszczególnych odmian znacznie różniło się od siebie w zależności od intensywności prowadzenia uprawy? W badaniach wyraźnie widać, że wyższe nakłady położone na plantacje skutkują też wyższymi plonami. Tym bardziej że w tabeli 1 uwzględniliśmy najwyżej plonujące kreacje odmianowe. W ubiegłym roku plon wzorca dla poziomu wysokiego był tylko o 8,1 dt/ha wyższy niż dla przeciętnego, kiedy w roku 2018 ta różnica kształtowała się na poziomie 10,1 dt/ha, a w korzystnym pogodowo roku 2017 (brak suszy) wynosiła 13,4 dt/ha. To pokazuje, że trudne warunki pogodowe podczas wegetacji, mimo zastosowania intensywniejszej ochrony, w mniejszym stopniu decydują o wydajności pszenicy. Z drugiej strony w przedstawionym zestawieniu (tab. 1) to właśnie w roku 2019 niektóre odmiany przekroczyły plon wzorca o ponad 110 proc., np. KWS Donovan czy Tonnage.
Najbardziej plenne są odmiany chlebowe, jakościowe natomiast zazwyczaj plonują nieco niżej, ale należy pamiętać, że łatwiej z tymi odmianami uzyskać ziarno o dobrej jakości handlowej.

Plon ziarna w rejonach

We wstępnych wynikach plonowania PDO 2019 uwzględniono też plon odmian w poszczególnych regionach kraju. Polskę podzielono na sześć części: I – woj. zachodniopomorskie, pomorskie; II – warmińsko-mazurskie, podlaskie; III – lubuskie, wielkopolskie, kujawsko-pomorskie; IV – łódzkie, mazowieckie, lubelskie; V – dolnośląskie, opolskie, śląskie; VI – małopolskie, świętokrzyskie, podkarpackie. Okazuje się, że największy plon wzorca (wzorzec stanowiły: RGT Kilimanjaro, Formacja, Patras, Artist) na poziomie a1 uzyskano w rejonie II – 86,3 dt/ha, następnie w rejonie III – 85,9 dt/ha i w rejonie IV – 83,4 dt/ha. Z kolei na poziomie a2 najwyższy plon wzorca uzyskano również w rejonie II – 97,3 dt/ha, ale kolejne „miejsce” pod względem wysokości plonu wzorca uzyskał rejon VI – 94,2 dt/ha, z kolei na „trzecim miejscu” uplasował się rejon III – 93,2 dt/ha.
Które odmiany wypadły najlepiej? Z grupy jakościowej E – Moschus. Z kolei w grupie A są to: LG Keramik, Venecja, Opoka, Linus i Apostel. W grupie B: KWS Donovan, RGT Specialist, Godnik, Artist i Bosporus. W wypadku grupy pastewnej C najlepiej plonowały takie odmiany, jak: Tonnage, KWS Kiran i Sikorka. Więcej informacji w tabeli 2. 

×