Polskie przykłady współpracy na rzecz dobrych praktyk środowiskowych to np. program „Podkarpacki Naturalny Wypas”, który został ustanowiony w 2012 r. jako inicjatywa publiczna, w celu zachowania, ochrony i przywrócenia różnorodności biologicznej na obszarach cennych przyrodniczo, poprzez ekstensywny wypas zwierząt gospodarskich na terenach łąkowo-pastwiskowych województwa podkarpackiego. W 2019 r. zaangażowanych było w ten projekt 7 organizacji i 715 rolników, wypasających zwierzęta na powierzchni 15,1 tys. ha (około 13236 zwierząt). Z badań Ruda i in. (2019) wynika, że program przynosi oczekiwane korzyści. Ponad połowa hodowców zwiększyła wypasaną powierzchnię, znaczna część prowadzi systematyczną pielęgnację pastwisk lub też wybudowała infrastrukturę pastwiskową. Program przyczynia się do ochrony bioróżnorodności na terenach cennych przyrodniczo oraz przynosi wymierne korzyści gospodarcze i społeczne.

Inny przykład to program „Owca Plus”, który powstał już w 2008 roku jako inicjatywa społeczna mająca na celu zachowanie, ochronę i przywracanie bioróżnorodności na cennych przyrodniczo obszarach poprzez ekstensywny wypas owiec na łąkach i pastwiskach województwa śląskiego. Koordynatorem programu jest Urząd Marszałkowski Województwa Śląskiego. Dzięki realizacji programu pogłowie owiec zwiększyło się, a dostępność mięsa i przetworów owczych wzrosła. Program przyczynił się również pośrednio do rozwoju turystyki (poprzez wzrost liczby podmiotów oferujących noclegi, wyżywienie, zatrudnienie w usługach turystycznych, handlu i transporcie).