Zbyt duże ilości związków azotu i fosforu w wodzie tworzą idealne warunki do zakwitów glonów i sinic. Nadmierne zakwity przyczyniają się do powiększania przydennych pustyń tlenowych, gdzie zamiera podwodne życie. Zdaniem ekspertów, by zahamować zamieranie Bałtyku należy zredukować spływ związków azotu i fosforu do wód.

Za eutrofizację, czyli negatywne w skutkach przeżyźnienie wód, często obwiniani są rolnicy, jako że m.in. ich działalność jest źródłem dopływu substancji biogennych. Sektor rolnictwa może jednak znacznie ograniczyć ilość zanieczyszczeń emitowanych do wód. Jak pokazuje konkurs na Rolnika Roku, wiele gospodarstw podejmuje aktywne działania w celu zniwelowania tej emisji i zmierza w kierunku rolnictwa przyjaznego środowisku.

Przyznając nagrodę Rolnika Roku, WWF pragnie zwrócić uwagę na to, jak ważna jest ich praca, wyróżnić i podziękować za wspólną walkę o zdrowy Bałtyk. Celem konkursu jest również inspirowanie rolników z całego zlewiska Morza Bałtyckiego do aktywnego angażowania się w zwalczanie eutrofizacji.

- Byliśmy bardzo zadowoleni, gdy zauważyliśmy, że samo stosowanie nawozów naturalnych wystarczyło, aby osiągnąć stabilne plony i poprawić żyzność gleby – mówi Marta Żerańska – laureatka krajowego etapu konkursu w 2019 r. - Decydujące znaczenie dla zrównoważonego rolnictwa ma pomoc finansowa państwa, w jeszcze większym stopniu dotyczy to produkcji ekologicznej. Wsparcie jest kluczowe dla rolnictwa ekologicznego i takich działań jak: wapnowanie gleby, współfinansowanie zakupu nasion gatunków roślin, które są zapomniane lub rzadko uprawiane, budowa miejsc do przechowywania obornika, domowych oczyszczalni ścieków lub zbiorników na gnojowicę i instalacji do produkcji energii ze źródeł odnawialnych – dodaje.

Konkurs adresowany jest do rolników/rolniczek indywidualnych, gospodarstw rodzinnych, przedsiębiorstw rolnych, czerpiących dochód z produkcji konwencjonalnej lub ekologicznej (hodowli zwierząt i/lub uprawy roślin).

Nominowani kandydaci muszą wykazać się podjęciem konkretnych działań mających na celu ograniczenie emisji substancji biogennych: związków azotu i/lub fosforu z ich gospodarstw. Za emisję substancji biogennych uważa się ich wyciek do wód, jak również emisję gazów, np. amoniaku pochodzącego z obornika.

Zwycięzcy I etapu, ogólnokrajowego, otrzymają nagrody w wysokości: 1000 euro (I miejsce), 500 euro (II miejsce), 300 euro (III miejsce). Zwycięzca II etapu, całego regionu bałtyckiego, otrzyma nagrodę w wysokości 10 000 euro.