Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 43 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (ustawa o PIT) zwolnione z podatku są dochody z wynajmu pokoi gościnnych w budynkach mieszkalnych położonych na terenach wiejskich gospodarstw rolnych osobom przebywającym na wypoczynku i dochody za dostarczanie wyżywienia tym osobom. Zwolnienie przysługuje tylko wtedy, gdy liczba wynajmowanych pokoi nie przekracza pięciu. Bez znaczenia jest natomiast to, czy znajdują się one w jednym budynku i ile jest w nich łóżek.

Jeśli wynajmuje się więcej pokoi lub wynajmie się je osobom, które przyjechały np. do pracy lub takim, które na stałe w nich zamieszkają, podatek płacić trzeba. Jak duży – zależy od formy opodatkowania. Można go płacić według zasad ogólnych (według skali podatkowej) lub zdecydować się na podatek liniowy. Dopuszczalną formą rozliczania podatku jest także ryczałt ewidencjonowany i karta podatkowa.

W wypadku ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych podatek trzeba zapłacić do 20. dnia następnego miesiąca. Stawka ryczałtowanego podatku wynosi 17 proc. przychodów i nie ma możliwości odliczenia poniesionych kosztów wynajmu. Aby skorzystać z tej formy opodatkowania, trzeba złożyć oświadczenie naczelnikowi urzędu skarbowego – nie później niż w dniu uzyskania pierwszego przychodu. Trzeba prowadzić ewidencję przychodów, dowodów zakupu towarów, wyposażenia i wykaz środków trwałych.

Podatek można płacić też w formie karty podatkowej. Stawki karty są zróżnicowane i nie zależą od tego, ile się zarobi na wynajmie pokoi. Najniższe stawki są w miejscowościach do 5 tys. mieszkańców (53–118 zł), przy zatrudnianiu nie więcej niż dwóch pracowników lub dwóch pełnoletnich członków rodziny. O wysokości karty decyduje naczelnik urzędu skarbowego. Podaną stawkę podatku trzeba uiszczać do 7. dnia miesiąca za miesiąc ubiegły. Karta podatkowa jest najprostszą formą opodatkowania. Nie trzeba prowadzić ksiąg, składać zeznań rocznych i deklaracji o wysokości uzyskanych dochodów. Jedynie na żądanie gości trzeba wystawiać im rachunki lub faktury, a ich kopie przechowywać przez 5 lat. Aby wybrać tę formę opodatkowania, trzeba tak jak przy ryczałcie ewidencjonowanym złożyć wniosek do urzędu skarbowego.

Można również rozliczać się na zasadach ogólnych. Wtedy podatek opłacany jest jako podatek liniowy (ze stawką 19 proc.) albo według skali podatkowej (19, 30 lub 40 proc. w zależności od wielkości dochodu). W tym drugim wypadku można od przychodów odliczać koszty uzyskania, czyli wydatki poniesione na prowadzenie domu, w którym są wynajmowane pokoje. Przy opodatkowaniu na zasadach ogólnych trzeba prowadzić księgę przychodów i rozchodów.

Wynajem rowerów, łódek czy wędek, konne przejażdżki i inne atrakcje zapewniane odpłatnie letnikom nie są zwolnione z opodatkowania. Podatek (według jednej z wcześniej omówionych form) trzeba płacić nawet wtedy, gdy nie wynajmuje się pokoi(albo jest ich mniej niż 5) i tylko zapewnia się turystom jakieś atrakcje (prezentacje wyrobów regionalnych, rękodzieła ludowego, zwiedzanie minizoo).

Wynajmujący pokoje letnikom muszą płacić też podatek od nieruchomości. Jeśli wynajmowanych jest nie więcej niż 5 pokoi, podatek wynosi tyle samo, ile od budynków mieszkalnych. Jeśli jest ich więcej – trzeba płacić podatek według stawki najwyższej, właściwej dla działalności gospodarczej. Osoby zajmujące się agroturystyką muszą płacić też podatek VAT nawet wtedy, gdy są rolnikami. Usługi agroturystyczne opodatkowane są 7-proc. stawką podatku VAT (z VAT zwolnione są jedynie dostawy produktów rolnych i usługi rolnicze). Jeśli rolnik zapewnia lotnikom dodatkowe atrakcje, takie jak jazda konna, wypożyczanie sprzętu sportowego itp., podatek VAT obejmuje i te usługi. Zwolnione z opłacania VAT są tylko osoby uzyskujące z prowadzonej działalności nie więcej niż 50 tys. przychodu rocznie. Zwolnienie przysługuje z mocy prawa, bez konieczności dokonywania dodatkowych formalności i zgłoszeń. Trzeba prowadzić jednak tzw. ewidencję sprzedaży dziennej. Sankcją za jej brak jest ustalenie podatku według stawki 22 proc.

Źródło: Farmer 14/2008