W pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę na karne konsekwencje naruszenia prawa do spokojnego zamieszkiwania. Zasadniczą regulację stanowi tu art. 193 k.k., który stanowi: „Kto wdziera się do cudzego domu, mieszkania, lokalu, pomieszczenia albo ogrodzonego terenu, albo wbrew żądaniu osoby uprawnionej miejsca takiego nie opuszcza, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku”. Wskazany powyżej przepis nie chroni prawa własności, ale wolność i prawo jednostki do spokojnego zamieszkiwania.

Wdarcie się czy włamanie?

Przestępstwo to może być popełnione zarówno przez działanie – czyli „wdzieranie się”, jak i przez zaniechanie, czyli „nieopuszczanie” wbrew żądaniu. Z kolei „wdarcie się” należy odróżniać od „włamania” – ponieważ poprzez wdarcie rozumie się wejście wbrew woli uprawnionego, a włamanie to pokonanie przeszkody fizycznej (np. zamka do drzwi). Miejsce chronione na gruncie tego przepisu to dom, mieszkanie, lokal, pomieszczenie, ogrodzony teren. Jeżeli chodzi o ogrodzony teren, to przepisy nie definiują tego, ale można przez to rozumieć np. podwórko, ogród, sad, a także pastwisko, łąkę czy las. Jednak należy pamiętać, że warunkiem karalności jest jego ogrodzenie w dowolny sposób, np. murem, siatką, drutem, płotem.

Kiedy można wejść na cudzy grunt?

Nasz ekspert odpowiada poniżej.