Podczas tego posiedzenia zajmowano się m.in. rozporządzeniem o strategicznych planach WPR, jednym z trzech projektów należących do pakietu reform WPR po 2020 r.

Więcej o przygotowywanych przepisach: Dopiero nowy Parlament Europejski rozstrzygnie o zasadach przyszłej WPR?

Państwa członkowskie odpowiedziały na dwa pytania, co miało ukierunkować dyskusję.

Po pierwsze odniosły się do zapowiadanego nowego modelu wdrażania, co przesunie odpowiedzialność między UE a państwami członkowskimi, w związku z przejściem do WPR opartej na wynikach. Czy propozycja ta zapewnia państwom elastyczność i równe szanse? Czy można zaproponować uproszczenia przy takim modelu wdrażania WPR?

Ustosunkowując się do tych problemów Polska wskazała, że ostateczne przepisy dotyczące planów strategicznych powinny:

- prowadzić do rzeczywistych uproszczeń

- gwarantować ciągłość unijnego finansowania, w tym wypłat dla rolników

- zapewnić równe warunki konkurencji na unijnym rynku, co oznacza wyrównanie poziomu płatności bezpośrednich

- gwarantować państwom pewność prawną, aby zatwierdzone plany strategiczne nie były potem kwestionowane przez audyt Komisji czy Europejski Trybunał Obrachunkowy.

Polska wskazała też, że niezbędny jest okres przejściowy, aby budować nowy kompleksowy system prawny i instytucjonalny, co będzie też czasochłonne.

„Polska utrzymuje negatywną ocenę mechanizmu rozliczeń opartego na rocznych celach pośrednich i powiązaniu  unijnego refundowania wydatków z osiąganiem tych celów. Uważamy, że ogólne warunki dotyczące przyznania płatności oraz ogólne zasady systemu sankcji powinny zostać określone w rozporządzeniu bazowym” – podano w informacji po spotkaniu.

Ponadto nasz kraj wystąpił o możliwość wyłączenia z oceny ex-ante małych gospodarstw rolnych, podobnie jak ma to miejsce w obecnym okresie programowania.

Domagamy się też zgody na interwencje z zakresu zarządzania ryzykiem nie tylko ze środków EFROW, ale także krajowych. Chcemy zgody na możliwość przeprowadzania częściej niż  raz w roku zmiany planu strategicznego i określenie zmian planu, które nie wymagałyby uzgodnień, a tylko notyfikacji.

Chcemy wydzielenia środków na pomoc techniczną, także w I filarze.

Drugim zagadnieniem rozważanym w trakcie spotkania były plany dotyczące zazielenienia, teraz nazywanego „zieloną architekturą”. Czy nowe ambicje środowiskowe są proporcjonalne, a proponowane instrumenty odpowiednie, by sprostać nowym wyzwaniom środowiskowym i klimatycznym?

Polska stwierdziła, że „Większe ambicje środowiskowo-klimatyczne WPR wymagają zachowania co najmniej dotychczasowego budżetu tej polityki”, przy czym „jako bardzo ambitną” oceniono propozycję:

- przeznaczenia na cele klimatyczne 40 proc. środków całej WPR

- wyłączenia wsparcia dla ONW z kalkulacji tego limitu w II filarze.

„Pomimo potencjalnych zalet ekoprogramu, jego stosowanie powinno być dobrowolne dla państwa członkowskiego. Konieczny jest mechanizm umożliwiający powrót niewykorzystanych środków do kopert krajowych. Należy zrezygnować lub wprowadzić dobrowolność w przypadku niektórych elementów warunkowości. Ułatwiłoby to promowanie celów środowiskowych poprzez zachęty środowiskowe w ramach II filaru, a także w ramach ekoprogramu” – głosi polskie stanowisko.

Nie wydaje się jednak, aby była tu możliwość doprowadzenia do znaczących zmian w przedstawionych planach legislacyjnych. Jak bowiem podsumował wypowiedzi ministrów komisarz Hogan, „oprócz bezpieczeństwa żywnościowego i utrzymania obszarów wiejskich, działania środowiskowe to najlepsza nasza karta przetargowa w dyskusji o budżecie” - zatem i tym razem przy negocjowaniu budżetu na rolnictwo wskazywane jest, że samo rolnictwo nie jest tak ważne dla UE, jak środowisko czy klimat.

Hogan stwierdził też, że większość delegacji wspiera nowy model wdrażania, a w dalszych pracach trzeba dobrze rozważyć, co ma być dobrowolne, a co obligatoryjne, aby utrzymać wspólny charakter WPR.