Sprawą tą zajęła się sejmowa Komisja Rolnictwa i Rozwoju Wsi.

Wiceminister Andrzej Butra przedstawił informację na temat projektu rozporządzenia Rady, określającego środki dotyczące ustalania niektórych dopłat i refundacji, związanych ze wspólną organizacją rynków produktów rolnych. W projekcie rozporządzenia określono środki, dotyczące ustalania niektórych dopłat i refundacji, związanych z jednolitą, wspólną organizacją rynków rolnych.

Jak zapowiedział wiceminister, Komisja w drodze aktów wykonawczych ma ustalać:

– wysokość dopłat do przetworów mlecznych, dostarczanych dzieciom do instytucji oświatowych,

– refundacje wywozowe – cyklicznie lub w ramach przetargów – w odniesieniu do zbóż, ryżu, cukru oraz mleka i przetworów mlecznych,

– środki szczegółowe, dotyczące refundacji wywozowych za zboża i ryż.

Wskazano ponadto, że środki dotyczące ustalania refundacji produkcyjnej za produkty sektora cukru będą obowiązywać do końca roku gospodarczego 2014/2015.

Jak wynika z wyjaśnień wiceministra, problemem są już nie tyle konkretne rozwiązania dotyczące regulacji rynku, ale tryb ich przyjmowania.

- Chciałbym poinformować, że w opinii rządu Rzeczypospolitej Polskiej projekt rozporządzenia budzi wątpliwości co do zakresu realizacji zapisów art. 43 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. W projekcie – oprócz wskazanych przez KE zagadnień – powinny być ujęte środki, dotyczące wszystkich przypadków ustalania cen referencyjnych, korekt cen wynikających z różnej jakości towarów, pomocy i ograniczeń ilościowych, zawartych w rozporządzeniu o Jednolitej Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych. Wysokość cen referencyjnych, korekt cen, pomocy i ograniczeń ilościowych powinny być określane przez Radę UE lub w akcie bazowym. Określone w projekcie środki powinny w sposób jednoznaczny i klarowny określać kryteria i zasady ustalania wsparcia.

Poprzednie lata pokazały, że system nie był sprawny.

- Uzasadniając stanowisko rządu należy zaznaczyć, że właściwa realizacja celów Wspólnej Polityki Rolnej w dużym stopniu jest uzależniona od zastosowania odpowiedniego poziomu wsparcia – mówił Butra. - W zależności od występujących instrumentów, jego poziom jest określany poprzez ceny referencyjne, limity środków przeznaczone na implementację działania, intensywność wsparcia. Doświadczenia ostatnich lat we wdrażaniu instrumentów wsparcia rynku wskazują na potrzebę wypracowania rozwiązań, umożliwiających sprawne dostosowywanie poziomu cen referencyjnych do uwarunkowań rynkowych, w tym rosnących cen produkcji. Z tego względu właściwym sposobem określania cen referencyjnych będzie rozporządzenie, wydane na podstawie art. 43 ust. 3 traktatu, co zapewni elastyczność działania. W przypadku określania limitów środków, przeznaczonych na implementację działania, z uwagi na znaczne konsekwencje finansowe zastosowanie rozwiązań, wypracowanych na podstawie art. 43 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, umożliwi szybkie podejmowanie decyzji.

Posłowie podkreślali, że decydujące dla systemu regulacji są szczegóły.

Stanisław Kalemba z PSL powiedział:

- Jednym z największych zagrożeń w tych rozporządzeniach jest to, że już nie w trybie rozporządzeń – gdzie jest konsultacja ze wszystkimi państwami członkowskimi – tylko w formie aktów delegowanych albo wykonawczych będą zapadały decyzje. Czyli Komisja Europejska będzie sobie robiła, co będzie chciała, bez konsultacji z państwami członkowskimi, to co do tej pory ma miejsce. Np. ta informacja potwierdza, że będzie zlikwidowany rynek kwotowania rynku cukru; proponuje się umowy pisemne – ale treść tych umów będzie ustalania w formie aktów wykonawczych, czyli ustali to KE. No, nie kryję, że każde państwo ma swoją specyfikę, KE szuka też nowych zadań dla siebie – jak ustali te zasady dla poziomu całej UE, to widzę tutaj bardzo dużo zagrożeń.

Jak wynika z wyjaśnień wiceministra Andrzeja Butry, sprawa została zawieszona:

- Pierwsze czytanie tego projektu odbyło się na posiedzeniu Grupy Roboczej Rady ds. Horyzontalnych Kwestii Rolnych w dniach 9-10 listopada 2011 r. W czasie dyskusji na posiedzeniu grupy wyrażono opinię, że zakres proponowanej regulacji jest zbyt wąski. W szczególności sprzeciwiano się likwidacji refundacji produkcyjnej w sektorze cukru i umieszczeniu jej w przepisach przejściowych. Procedowanie przedmiotowego rozporządzenia jest ściśle powiązane z dyskusją na temat zakresu stosowania art. 43 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, toczoną między Radą UE, Parlamentem Europejskim a Komisją Europejską w ramach procesu dostosowania prawodawstwa rolnego do traktatu z Lizbony. Dyskusja ta była toczona w czasie polskiej prezydencji, a obecnie jest zawieszona. Jak dotychczas, prezydencja duńska nie podjęła dalszej dyskusji na temat przedmiotowego projektu rozporządzenia.