Wysoka zawartość białka (ok. 28 proc.) oraz obecność szczególnie cennego dla zwierząt monogastrycznych aminokwasu - lizyny - powodują, że nasiona bobiku mogą zastąpić śrutę i makuch sojowy w dawkach pokarmowych tych zwierząt. Cechą ograniczającą ich udział w mieszankach pasz treściwych jest obecność substancji antyżywieniowych, tanin i glikozydów. Za jego uprawą przemawiają też względy agronomiczne. Wprowadzenie bobiku do zmianowania wpływa korzystnie na fizyko-chemiczne i fitosanitarne właściwości gleb, co sprawia, że jest dobrym ogniwem w płodozmianie o dużym udziale zbóż. Dzięki współżyciu z bakteriami brodawkowymi prawie nie wymaga nawożenia azotem, a dla rośliny następczej pozostawia w glebie 40 do 80 kg N/ha.

Bobik może być uprawiany na terenie całego kraju z wyjątkiem rejonów podgórskich. Najkorzystniejsze warunki klimatyczne występują w pasie nadmorskim, na Pojezierzu Mazurskim, Nizinie Podlaskiej, w dorzeczu górnego i środkowego biegu Warty i Pilicy, na Wyżynie Małopolskiej oraz w dolnym biegu Wisły i Sanu.

Bobik ma duże wymagania glebowe. Najbardziej przydatne są gleby zwięzłe i głębokie, odznaczające się dobrymi właściwościami wilgotnościowymi o odczynie zbliżonym do obojętnego. Są to gleby należące do kompleksu pszennego bardzo dobrego i dobrego, klasy od I do III b. Nieprzydatne natomiast do jego uprawy są gleby nadmiernie wilgotne, gdyż utrudniony jest rozwój systemu korzeniowego i następuje ograniczenie brodawkowania. Przedplonem bobiku najczęściej są zboża, mogą być również inne rośliny z wyjątkiem motylkowatych. Na tym samym polu może być uprawiany co 4 lata.

Przedsiewna uprawa roli ma na celu przygotowanie dobrego podłoża dla nasion wysiewanych na głębokość 10-12 cm (płycej na glebach cięższych, głębiej na lżejszych). Powinno się ją ograniczyć do jak najmniejszej liczby przejazdów zespołów uprawiających. W przypadku niezastosowania nawozów fosforo-potasowych jesienią, wysiewa się je jak najwcześniej wiosną przed siewem nasion w ilości: P2O5 - 45-50 kg/ha i K2O - 90-105 kg/ha, przy średniej zawartości tych składników w glebie, lub ustalając dawki stosownie do wyników analizy zasobności gleby. W przypadku siewu agregatem uprawowo-siewnym możliwe jest przystąpienie do siewu nasion po wyrównaniu powierzchni pola broną lub włóką. Wykonując siew siewnikiem z redlicami do siewu głębokiego, należy wyrównać glebę bronami. W razie braku takich siewników można bobik siać siewnikiem zbożowym. Konieczne jest wówczas skultywatorowanie roli do głębokości 12-15 cm, najlepiej prostopadle do kierunku siewu, i jak najszybsze wykonanie siewu siewnikiem z mocno obciążonymi redlicami, wyposażonymi w aparaty wysiewające do nasion grubych.

Bobik dzięki współżyciu z bakteriami brodawkowymi korzysta z azotu atmosferycznego. W związku z tym na glebach zasobnych w ten składnik nawożenie azotem może być pominięte. Na słabszych stanowiskach korzystne jest zastosowanie dawki azotu 20-30 kg N/ha, z którego rośliny mogą korzystać w początkowym okresie wzrostu.

W 2014 roku było zarejestrowanych 10 odmian bobiku. Odmiany tradycyjne - Ashleigh, Bobas, Oena, Sonet - nie różnią się istotnie między sobą budową morfologiczną i poziomem plonowania. Natomiast Albus, Amulet, Kasztelan, Leo, Olga charakteryzują się niską zawartością tanin, białymi kwiatami i nieco krótszym okresem wegetacji. Odmiana samokończąca Granit plonuje nieco słabiej od odmian o tradycyjnym typie wzrostu, jest bardziej podatna na choroby, ale jednocześnie odporniejsza na wyleganie.

Do siewu należy używać nasion zdrowych, dobrze kiełkujących, aby zapewnić właściwą zwartość łanu. Ze względu na długi okres wegetacji tej rośliny, konieczność jarowizacji i duże wymagania wodne, siew powinien nastąpić najwcześniej, jak to jest możliwe, tj. na południu Polski w końcu marca, a na północnym wschodzie - do 15 kwietnia. Bobik zasiany wcześnie wschodzi po ok. 3 tygodniach. W tym czasie nasiona mogą zostać porażane przez obecne w glebie patogeniczne grzyby. Aby temu zapobiec, nasiona przed siewem należy zaprawić zaprawą nasienną (Vitavax 200, 350 ml z 700 ml wody na 100 kg nasion), chroniącą przed zgorzelą siewek i zgnilizną korzeni. Nasiona należy zaprawić także Mesurolem 500 FS1 (l l/100 kg nasion) celem ograniczenia występowania oprzędzika pręgowanego. W celu zwiększenia brodawkowania, bezpośrednio przed siewem nasiona należy zaprawić Nitraginą dla bobiku. Zabieg ten działa szczególnie korzystnie w stanowiskach, gdzie dawno nie uprawiano bobiku lub pH gleby jest kwaśne. Zaprawianie szczepionką bakteryjną jest zabiegiem tanim - ok. 30 zł/ha.

Głębokość siewu bobiku uprawianego na glebach średnich i ciężkich wynosi 8-10 cm, na głębokość lżejszych 10-12 cm. Nasiona umieszczone na tej głębokości mają odpowiednie warunki do kiełkowania (temperatura i wilgoć), a siewki do rozwoju systemu korzeniowego, dzięki czemu rośliny są bardziej odporne na suszę i wyleganie.

Zalecana rozstawa rzędów wynosi 20-30 cm. Optymalna obsada roślin bobiku uprawianego na nasiona wynosi 40-50 szt./m2, niezależnie od odmiany. Obsada roślin poniżej 30 szt./m2 prowadzi do obniżki plonu nasion, natomiast jej zwiększenie do ponad 50 szt./m2 powoduje silniejszą konkurencję między roślinami (skrócenie części owocującej pędu i ograniczenie liczby strąków na roślinie), w rezultacie czego plon już nie wzrasta.

Przed przystąpieniem do siewu należy wykonać próbę kręconą siewnika. Ilość wysiewu należy obliczyć każdorazowo, biorąc pod uwagę rzeczywiste parametry jakościowe materiału siewnego, posługując się wzorem:

wysiew (kg/ha) = a x b/c;

gdzie: a - planowana obsada roślin

b - masa 1 000 nasion,

c - wartość użytkowa nasion(czystość x zdolność kiełkowania).

Okres od siewu do wschodów jest długi i zależy od przebiegu pogody. W tym czasie, jak również w początkowym okresie wzrostu, bobik ulega zachwaszczeniu. Chwasty można zwalczać mechanicznie, stosując bronowanie co 5-7 dni w okresie od siewu do początku wschodów oraz po rozwinięciu 1-2 liści do 10-12 cm wysokości roślin. Zabieg po wschodach roślin należy wykonać w kierunku ukośnym do rzędów w czasie słonecznej pogody, w południowych godzinach (mniejszy turgor) i przy przesuszonej glebie. Zasiewów nie należy bronować w okresie wschodów lub gdy łodyżka nadliścieniowa znajduje się tuż pod powierzchnią gleby. Najczęściej nie można poprzestać na mechanicznym zwalczaniu chwastów i trzeba stosować odchwaszczanie chemiczne. Dobre rezultaty przynosi połączenie obydwu metod: bezpośrednio po siewie - bronowanie, a na ok. 7 dni przed wschodami, jeden z herbicydów doglebowych. Po ich zastosowaniu nie wolno plantacji bronować przez 4 tygodnie. Gdy chemiczne zwalczanie chwastów zastosowane po siewie okaże się mało skuteczne, należy powtórzyć je w czasie początkowego rozwoju roślin. Skuteczność działania herbicydów doglebowych jest bowiem zależna od wielu czynników, między innymi: rodzaju zachwaszczenia, wilgotności gleby i przebiegu pogody. Ponadto herbicydy doglebowe nie zabezpieczają upraw bobiku przed zachwaszczeniem przez cały okres wegetacji. Jeśli zachodzi potrzeba dalszego zwalczania chwastów podczas wegetacji roślin, można zastosować na chwasty dwuliścienne, preparat zamieszczony w tabeli 1. Chwasty jednoliścienne można zwalczać środkiem przedstawionym w tej samej tabeli. Stosując herbicyd, należy pamiętać o następstwie roślin na danym polu.