Siejąc mieszanki tego typu, należy brać pod uwagę na jakich glebach gospodarujemy. W sytuacji, kiedy są one lżejsze, wówczas zaleca się wcześniejszy siew. Wczesny termin bowiem ułatwia lepszy start roślinom. Zwykle można się spodziewać większych zasobów wilgoci w glebie, a to pozwala na dobre napęcznienie i kiełkowanie nasion. Dodatkowo wpływa na lepsze zharmonizowanie dojrzewania roślin w mieszance, jak również zapobiega wypieraniu bobowatych przez zboża (zwłaszcza podczas wiosennej posuchy).

Jak wynika z metodyki integrowanej ochrony roślin mieszanek zbożowych, ilość wysiewu poszczególnych składników jest jednym z elementów decydujących o wielkości plonu i udziale w nim roślin bobowatych. Trzeba jednak być bardzo uważnym, gdyż wiele nieporozumień powstaje na skutek różnych sposobów ustalania składu mieszanki do siewu. Zdaniem naukowców punktem odniesienia nie jest sumaryczna ilość wysiewu mieszanki (np. 200 kg/ha, w tym 100 kg jęczmienia i 100 kg grochu), ale gęstość gatunków w siewie czystym, która jest typowa dla warunków lokalnych (wyrażona w szt./m2).

Dodatkowo w uproszczeniu ilość wysiewu można też obliczyć wagowo w kilogramach, ale oddzielnie dla obu komponentów. Niestety zdaniem specjalistów łatwo wówczas o błąd. Dlaczego? Ze względu na różną masę 1000 nasion przygotowanych do wysiewu. Jak wynika z metodyki IOR przykładem może być tutaj groch, którego wielkość nasion jest bardzo różna: masa 1000 nasion (MTN) może wahać się od 150 do ponad 300 g. Powoduje to, że wagowo ilość wysiewu może różnić się dwukrotnie. Stąd ilość wysiewu nasion ustala się oddzielnie dla każdego składnika mieszanki. Do obliczenia ilość ziarna czy nasion na 1 ha, można użyć wzoru, ale trzeba pamiętać, że obliczenia należy wykonać oddzielnie dla każdego komponentu mieszanki z osobna.

Ilość wysiewu nasion (kg/ha) = liczba nasion (szt./m2) x MTN (g)/ zdolność kiełkowania (proc.)
Zalecana obsada roślin ważniejszych gatunków stosowanych w mieszankach zbożowo-bobowatych w szt./m2 (źródło: metodyka IOR mieszanek zbożowych)
- bobik – 60-80,
- groch – 90-110,
- łubin wąskolistny – 90-120,
- łubin żółty – 90-120,
- wyka jara – 180-200,
- jęczmień jary – 300-350,
- owies – 450-550,
- pszenica jara – 450-550,
- pszenżyto jare – 450-550.

Przykładowe schematy mieszanek w zależności od kompleksu gleby (źródło: metodyka IOR mieszanek zbożowych)
Żytni słaby:
- owies 250 szt. + łubin żółty 40-50 szt. (90 kg/55–65 kg),
- pszenżyto 300 szt. + łubin żółty 40–50 szt. (110 kg/55–65 kg).
Żytni dobry:
- jęczmień 250 szt. + łubin wąskolistny 30–60 szt. (100 kg/60−110 kg),
- jęczmień 230 szt. + groch 40–55 szt. (100 kg/90−125 kg),
- owies 350 szt. + łubin wąskolistny 30–60 szt. (100 kg/60−110 kg),
- pszenżyto 350 szt. + groch 40–55 szt. (130 kg/95−125 kg).
Żytni bardzo dobry i zbożowo—pastewny mocny:
- owies 300 szt. + łubin wąskolistny 70 szt. (100 kg/120 kg),
- owies 350 szt. + groch 45 szt. (100 kg/90−125 kg),
- jęczmień 200 szt. + groch 40 szt. (90 kg/85−120 kg),
- pszenżyto 300 szt. + łubin wąskolistny 70 szt. (110 kg/125 kg),
- pszenica 300 szt. + groch 45 szt. (150 kg/95−125 kg).
Kompleksy pszenne:
- pszenica 200–250 szt. + groch 40 szt. (120 kg/90 kg),
- pszenżyto 200–250 szt. + bobik 35–50 szt. (80−100 kg/170−200 kg).

Mieszanki roślin bobowatych ze zbożami można również uprawiać z przeznaczeniem na zielonkę do bezpośredniego skarmiania, oto niektóre przykłady dla gleb ciężkich:
- bobik 120 kg + groch pastewny 60 kg + owies 50 kg,
- wyka jara 90 kg + bobik 150 kg + owies 30 kg,
- groch pastewny 120 kg + pszenica jara 150 kg.
Dla gleb lekkich:
- łubin wąskolistny 90 kg + pszenżyto jare 150 kg,
- łubin żółty 100 kg + groch pastewny 60 kg + owies 80 kg.