Do ogrodu należy wybrać takie drzewo, aby łączyło w sobie elementy dekoracyjne, a przy tym było mało kłopotliwe. Drzewo w ogrodzie zazwyczaj stanowi centralny punkt, ale także posadzone na uboczu może stanowić miejsce odpoczynku, np. pod drzewem można postawić ławkę, altanę, a do dwóch przypiąć hamak. Drzewa dają przyjemny chłód i cień. Pod ich konarami można również założyć cienisty zakątek ogrodu.

Niektórzy kierując się przy wyborze najczęściej sadzą dzikie gatunki pospolitych drzew, które rosną w naturze, np. sosnę zwyczajną, modrzewie, brzozę brodawkowatą, dąb czerwony. O ile odmiany w obrębie wyżej wymienionych gatunków posiadają niższe rozmiary, ozdobne liście, to właściwe gatunki mogą przysporzyć trochę kłopotów.

Modrzew, brzoza zrzucają duże ilości liści, które zaśmiecają i zatykają rynny. Dodatkowo modrzew silnie zakwasza glebę. Sosna z wiekiem traci na urodzie i staje się wysokim smukłym drzewem, które zrzuca szyszki, igły również zakwaszając glebę. Dzikie gatunki są dużych rozmiarów i często wymagają przycinania W przypadku tych gatunków zalecamy odmiany karłowe lub szczepione (np. typu pendula).

Zamiast dzikich gatunków proponujemy ozdobne drzewa, które ładnie kwitną, przebarwiają się na jesień lub posiadają ozdobne owocostany. W ich obrębie są atrakcyjne odmiany o barwnym ulistnieniu liści i dużych, klapowanych oraz pierzastych rozpadających się na drobne, małokłopotliwe listki.

Na kwaśne, przepuszczalne gleby polecamy magnolię japońską (M. kobus) (fot. 2)oraz magnolie Siebolda odm. japońska (M. sieboldii ssp. japonica) (fot. 3). Pierwszy gatunek posiada piramidalną koronę i dorasta do 10 m wysokości i 6 m szerokości. Magnolia Siebolda jest znacznie niższa i osiąga 3 m wysokości oraz odznacza się kulistą koroną.

Magnolia japońska wiosną (kwiecień) wytwarza kwiaty o rozchylonych płatkach barwy białej. Drugi gatunek kwitnie latem i wytwarza charakterystyczne miseczkowate białe kwiaty z czerwonymi pręcikami. Jesienią owalne liście przybierają żółty kolor, a wśród nich widoczne są czerwone owocostany. Oba gatunki są witalne i odporne. Należy wspomnieć, ze magnolie płytko się korzenią i wrażliwe są na uszkodzenia korzeni. Pod ich koronami możemy jedynie stworzyć wrzosowisko z niskich krzewinek.

Na gleby obojętne do wapiennych polecamy buka (Fagus sylvatica) odmiany o barwnych liściach (fot. 4). Drzewa dorastają do 20 m wysokości i posiadają szeroką koronę. Dają dużo cienia i chłodu, ale wymaga gleb żyznych o stałym poziomie wody gruntowej. Barwne odmiany jak: 'Atropunicea' (bordowe liście), 'Purpurea Tricolor' (różowo-bordowe) wymagają słonecznego stanowiska. Liście jesienią przebarwiają się na kolor pomarańczowo-żółty. Pod bukami można stworzyć cienistą rabatę z paprociami i polskimi storczykami (obuwik, podkolan, kruszczyk).

Na suche stanowiska polecamy glediczję trójcierniową (Gleditsia tricanthos) (fot. 5). Wyglądem przypomina robinię akacjowatą, ale posiada większe walory ozdobne. Drzewo jest smukłe o luźnej koronie. Jego ozdobą są miododajne pachnące żółto-zielone kwiaty oraz długie (50 cm długości) barwy bordowej strąki oraz czerwone ciernie na pędach. Liście są pierzaste, składają się z drobnych listków i przebarwiają się na żółty kolor. Odmiana 'Rubylace' posiada liście barwy bordowej, a 'Sunbrust' są koloru żółtego.


Do drzew o ozdobnych wytwarzających ozdobne owoce należą: mydleniec wiechowaty (Koelreuteria paniculata) (fot. 6) i kasztanowiec czerwony (Aesculus carnea) (fot. 7). Oba gatunki mają małe wymagania i są odporne na szkodniki. Mydleniec posiada pierzaste liście, które jesienią przybierają ogniste barwy (czerwień, pomarańcz i żółty). Z żółtych miododajnych kwiatostanów powstają brązowo-różowe lampiony owoców. Kasztanowiec z kolei wytwarza czerwone wiechy kwiatostanów i nieliczne bezkolcowe owoce. Drzewa posiadają szerokie korony i dorastają do 5-10 m wysokości.

Wysokie walory ozdobne w postaci dużych liści, kwiatów i barwnych liści posiadają: ambrowiec amerykański (Liquidambar styraciflua) (fot. 8), tulipanowiec amerykański (Liriodendron tulipifera) (fot. 1). Ambrowiec jest ozdobny głównie z błyszczących, przypominających klon liści, które jesienią przybierają czerwoną barwę. Owoce ambrowca są kolczaste i kuliste zawieszone na długiej szypułce. Posiada piramidalną koronę i dorasta do 8 m wysokości. Dostępne są odmiany o ozdobnych liściach, np. 'Aurea' (żółto obrzeżone), 'Manon' (biało obrzeżone).

Tulipanowiec amerykański wytwarza kwiaty kształtu miseczkowatego, barwy żółto-zielonej z pomarańczowymi pręcikami. Przypominają wyglądem tulipana. Liście są duże, podwójnie klapowane przebarwiają się na złocisto-żółty kolor. Po kwitnieniu pojawiają się owocostany przypominający szyszki. Odmiany tulipanowca kwitną wcześniej niż gatunek właściwy oraz posiadają ozdobne liście, np. 'Mediopictum', 'Aureomarginatum'. Tulipanowiec może osiągnąć nawet kilkanaście metrów wysokości.