Do mieszanki z kukurydzą używa się sorga odmiany Sucrosorgo 506 i wszystkie zalecenia dotyczą tylko tej odmiany. W Polsce od dwóch lat ten sposób uprawy jest propagowany podczas Dni Pola. Na Węgrzech jest on stosowany od sześciu lat.

Do zalet uprawy mieszanki kukurydzy z Sucrosorgo 506 zalicza się wyższy potencjał plonowania zielonej masy sorga niż kukurydzy, mniejszy koszt produkcji paszy oraz efektywniejsze wykorzystanie gleb lekkich. Decydując się na taką uprawę, rolnik ponosi mniejsze ryzyko, gdyż sorgo odznacza się lepszą od kukurydzy tolerancją na suszę, a rośliny dłużej pozostają zielone.

Sorgo należy do rodziny traw. Rośliny odmiany Sucrosorgo 506 mają łodygę o wysokości nawet do 4 m. Liście mają długą blaszkę z pochwą obejmującą źdźbło w węźle. Odmiana ta może być uprawiana na większości gleb, a szczególnie na glebach lekkich. Nieodpowiednie pod uprawę są jedynie gleby bardzo ciężkie. Nawożenie jest podobne jak kukurydzy uprawianej na kiszonkę. Stosunek N:P:K wynosi 2:1:2, co oznacza, że na glebie o średniej zasobności w składniki pokarmowe  należy zastosować 160 kg azotu, 80 kg fosforu i 160 kg potasu na hektar.

Uprawa przedsiewna powinna pozwalać na przeprowadzenie siewu nasion na optymalną głębokość 2,5–4 cm. W porównaniu do kukurydzy sorgo ma większe wymagania cieplne, dlatego gleba w momencie siewu powinna się ogrzać do 10–12 st.C i nie należy na siłę przyspieszać siewu (dla kukurydzy wystarczy, jeśli gleba ogrzeje się do 6–8 st.C). Najczęściej jest to pierwsza dekada maja. Jeśli jest chłodno, sorgo trzeba zasiać po siewie kukurydzy.

W Polsce nie ma zarejestrowanych odmian sorgo. Nasiona odmiany Sucrosorgo 506 można kupić zagranicą, bo znajduje się ona w unijnym rejestrze odmian i jest zalecana do uprawy na zielonkę razem z kukurydzą. Trzeba uważać na nieuczciwe firmy, które wykorzystując zainteresowanie rolników, oferują materiał siewny odmian sorgo nieprzydatny do uprawy na zielonkę.

Na hektar wysiewa się od 190 do 240 tysięcy nasion, a zalecana obsada roślin wynosi 170–220 tysięcy. Rozstawa rzędów wynosi 75 cm, a odległości w rzędzie zależą od gęstości siewu i wahają się od 7,5 cm (przy 180 tys. nasion na hektar) do 5,5 cm (przy 240 tys. nasion na hektar). Do siewu używa się siewników punktowych z tarczami wysiewającymi o otworach 2–3 mm.

Sposób siewu zależy od jakości gleby. Na dobrych glebach kukurydza i sorgo mogą być wysiewane w tych samych rzędach, ale na różnych głębokościach albo w różnych rzędach. Na glebach średnich i lżejszych oba gatunki powinny być wysiewane w osobne rzędy. Za pomocą odpowiednich proporcji kukurydzy do sorgo można uzyskać pożądaną zawartość energii w plonie. Chwasty powinny być zwalczane po siewie, a jeszcze przed wschodami roślin. Obecnie brak jest zarejestrowanych herbicydów do odchwaszczania sorga.

Zbiór zielonej masy należy przeprowadzić w terminie uwzględniającym właściwe stadium dojrzałości ziarna kukurydzy do zbioru na kiszonkę. W badaniach przeprowadzonych z odmianą Sucrosorgo 506 przez IUNG w Puławach w roku 2004 uzyskano od 75 do 90 t zielonki z hektara i od 16 do 19 t suchej masy. Zielonka zawierała 20–23 proc. suchej masy. W suchej masie białko stanowiło 6,7–7,9 proc., a włókno surowe 22–31 proc. Dla porównania kukurydza zbierana na kiszonkę na początku dojrzałości pełnej ziarna zawiera 30–35 proc. suchej masy. Plon suchej masy wynosi natomiast 11–12 t z hektara.

Źródło: "Farmer" 01/2006