Ślazowiec pensylwański jest to roślina wieloletnia, która silnie krzewi się i dorasta do 4 m wysokości. Z jednej karpy wyrasta do 20 pustych na przekroju łodyg o średnicy 5-30 mm. Wytworzone pędy co roku zamierają. Jednak ślazowiec pensylwański szybko odrasta i odnawia masę nadziemną przez co nie musi być corocznie nasadzany, a założona plantacja może być użytkowana przez 20-30 lat.

Roślina wytwarza silny system korzeniowy i dlatego dobrze znosi okresowe susze. W pierwszym roku korzeń rozwija się wolno, jest to też rok w którym uprawa narażona jest na zachwaszczenie. W kolejnych latach korzeń intensywnie się rozrasta – w trzecim roku uprawy dorasta na głębokość ok. 120 cm. Rośliny uzyskane z wysiewu nasion odznaczają się grubszym korzeniem niż te z sadzonek korzeniowych.

Jeśli roślin nie zaatakują patogeny chorobotwórcze powodujące np.: fuzariozy, zgniliznę twardzikową to z plantacji na biomasę w zależności od warunków glebowych uzyskać można 7-20 t suchej masy (s.m.) z ha w ciągu roku.

Plon handlowy uzyskuje się od drugiego roku uprawy przeprowadzając zazwyczaj dwa pokosy. Pierwszy zbiór jest w maju, drugi na przełomie lipca i sierpnia, gdy rośliny osiągną wysokość 100-150 cm. W październiku możliwy jest też trzeci oraz połączenie zbioru na nasiona i na cele energetyczne. Straty w plonach powoduje m.in. zwierzyna leśna, bowiem ślazowiec pensylwański jest chętnie zjadany jelenie i sarny.

Wartość energetyczna surowca to ok. 18-19 MJ/kg s.m. Wilgotność biomasy przy zbiorze wynosi 50-60 proc. i wraz z późniejszym zbiorem będzie spadać wilgotność biomasy. Suche i mroźne zimy będą powodować obniżenie wilgotności biomasy nawet do 20 proc.

W zależności od sposobu zakładania plantacji różna jest obsada roślin. Około 10 proc. wyższe plony uzyskać można z rozmnożeń wegetatywnych niż z nasion, które w tym gatunku z uwagi na twardą okrywę nasienną mają niską zdolność kiełkowania. Jednak w wieloletniej uprawie różnice w plonowaniu są niwelowane, w zależności od jakości wykorzystywanego materiału siewnego.

Rzędowo nasiona wysiewa się w rozstawie ok. 50-70 cm na 1 - 1,5 cm głębokości. Otoczkowane nasiona można wysiewać siewnikiem pneumatycznym lub punktowym przy rozstawie rzędów 62 x 62 cm. 

Na stanowiskach gorszych oraz w uprawie na zieloną masę (biogaz) zaleca się obsadę do 60 tys. roślin/ha i żeby taką uzyskać trzeba wysiać do 5-6 kg nasion/ha. Ślazowiec pensylwański jest chętnie zjadany przez zwierzynę leśną, szczególnie upodobały go sobie jelenie i sarny

W korzystnych warunkach, jeśli ślazowiec pensylwański uprawiany jest z przeznaczeniem na suche łodygi obsada roślin powinna wynosić 20-40 tys. roślin/ha. Wówczas wysiewa się nasiona w ilości do 1,5-2 kg/ha.

Po wysiewie, na gorszych glebach wschody przebiegać będą nierównomierne i wzrost siewek będzie powolny, co powoduje zachwaszczenie plantacji. Rozważyć można zakładanie plantacji z rozsad, które wcześniej (w lutym) uzyskuje się w szklarni.

Plantacje ślazowca pensylwańskiego zakładać można z fragmentów korzeni 8-10 cm z pączkami wzrostowymi. Korzenie powinno wykopywać się bezpośrednio przed ich wysadzeniem, by ochronić je przed wysuszeniem. Sadzenie wykonuje się wczesną wiosną przed ruszeniem wegetacji. Prawidłowo wysadzone sadzonki mają szybkie tempo wzrostu, tworzą masywne pędy i silny system korzeniowy.

Przy zakładaniu plantacji stosuje się 30 kg/ha N po wschodach lub przyjęciu sadzonek oraz 20 kg/ha P2O5 i 40 kg/ha K2O przed wiosennymi zabiegami uprawowymi. W drugim roku zaleca się stosowanie 90 kg N, 30 kg P2O5, 80 kg K2O.